stacja dahab

kontynuacja bloga

2010-06-21T12:18:00.001+03:00

Nowe przygody na nowej stronie:
www.stacjacoco.blogspot.com

ZAPRASZAM!!!!

last day

2010-04-29T14:06:00.004+03:00

I to już ostatni dzień długiego urlopu.
najadłam się już świniny i innych delicji, więc powrócę do domu z pewnym doświadczeniem kulinarnym. Wizyta w lokalnym suremarkecie przyprawiła mnie o mały zawrót głowy,
co za selekcja!!!! Małe szczęścia.
Do zobaczenia online przy kolejnej podróży.
Tymczasem zawieszam pisanie bloga na kilka tygodni.

daun

2010-04-28T22:19:00.002+03:00

koniec. jestem juz w niemczech.
podziwiam krajobraz nadrenski, zielono i soczyscie od wiosny.

lot z Izraela troszke w stresie. Odprawa security, wraz z kontrola osobista, trwala ponad godzine. Na odprawie do samolotu bylam przez to 1 minute przed koncem odprawiania. Nie wystarczy wiec zjawic sie na lotnisku na 2 godziny przed odlotem......panie z ochrony trzepia wszystko....
marcin z asia zjawili sie o 4 rano, spalam do 15....

nowe zycie....

Tel Aviv

2010-04-26T22:47:00.003+03:00

I jestem po drugiej stronie. Izrael bardzo mnie zaskoczył. Przyjazna obsługa na granicy, żadnych problemów z wizą i paszportem, moją historią podróżowania po Syrii, i faktem mocnego wyeksploatowania materiału, z którego wykonany jest mój dokument.
5 godzin drzemki po wyczerpującym wieczorku pożegnalnym i jestem w Tel Avivie.
Pomoczyłam nogi w Morzu Śródziemnym, piękna piaszczysta plaża, wspaniałe jedzenie i przepiękni ludzie. Miasto przepełnione dizajnem i to w bardzo dobrym smaku. Qrcze, czuję się jakbym wyszła z jaskini po długim niebycie.
Mój gospodarz Tal jest niezwykle uczynny i sympatyczny. Ojciec Adam urodził się w Wałbrzychu i mieszkał do 57 we Wrocławiu. Troszkę pamięta polski, ale słabo rozmawia.
Świat jest mały.

ostatki

2010-04-25T10:39:00.001+03:00

nie będę się rozpisywać. Głowa boli, tabletki nie pomagają.....
muszę się jednak zregenerować do wieczora, bo ostatni wieczorek pożegnalny został.
ten naprawdę ostatni.

sake, haszysz i do widzenia

2010-04-24T10:33:00.005+03:00

Dzisiaj party w naszym domu. Mamy też od kilku dni 2 gości z Japonii. Ryo nawiózł wiele smakołyków i kartonik sake.
Pete od 2 dni organizuje narkotyki miękkie. Ja chłodzę wino.
Będzie więc wesoły wieczorek na naszym dachu, miłe miejsce, dobry widok.
Na foto zachód słońca przed domem, kiedyś tam.

Powoli zbieram na kupkę moje drobiazgi....zrobiła się kupa.
Wysprzedałam troszkę sprzętu. Shadi kupił moja konsolę, płetwy i maskę. Może pozbędę się jeszcze kilku kilogramów. 50 kg do tachania troszkę odbiera mi radość powrotu. A tu jeszcze jakieś pamiątki i suveniry...wyrzucam stare, dodaje nowe.....nie chce się to skończyć.

pożegnania

2010-04-23T09:49:00.003+03:00

I zaczęło się. Uściski i goodbaje.
Wczoraj wieczorek u Kell a po północy klub 35. na do widzenia nie zagrali najlepiej. W połowie muzyka stała się bardzo kiczowata. Oszczędzałam siły, aby panować nad oczami. Udało się. Cztery drinki na cały wieczór to przy tutejszych warunkach czysta abstynencja.
W poniedziałek odjazd. Mam nadzieję, że wystrzelone wczoraj anonimowo katiusze nie spowodują stanu wojny w Aqabie i nie zamkną granicy z Izraelem. Że samoloty będą latać i bezpiecznie lądować. Że pan z busa, do którego ciężko się dodzwonić, odbierze mnie z Daun i zawiezie do domu. Że już niedługo będę ściskać się ze wszystkimi i wznosić żołądkowo gorzkie toasty.

Na koniec jeszcze z lokalnych ciekawostek. Wnętrza tutejszych samochodów są niezwykle wyszukane. Arabowie lubują się w futerkach, maskotkach i błyszczących odblaskowych dekorach.
Im słodziej tym bezpieczniej chyba.
Na ten przykład pulpit tira.....mięciutkie koteczki.

alien zdrowy

2010-04-22T11:19:00.003+03:00

Laser wykonany. Wszystko nie trwało dłużej niż 10 minut.
Minęły już 24 godziny, widzę czysto. Oczy białe.
Przez pierwszą dobę nosiłam okulary ochronne, spora sensacja na ulicy. Taka odmiana burki. Jedni zakładają chusty, inni okulary.
Teraz dużo kropli do oczu, spowolniony tryb życia i wszystko powinno zagoić się szybko i dobrze.
Wspaniałe uczucie tak przejrzeć na oczy.

siódmy cud świata PETRA

2010-04-22T11:12:00.007+03:00

Odbyłam podróż do Petry, miasta w skałach, liczącego sobie 2000 lat.
Po całym dniu włóczęgi zanocowałam w beduińskiej części Petry, przepiękni chłopcy jak z baśni Tysiąca i jednej nocy, dobre rutsowe jedzenie. Rano, przed 7 wróciłam na szlak.
Miejsce niesamowite, a kilometry w nogach czuję do dzisiaj.
Zakwasy potworne.

Zobaczyłam kolejny cud świata, więc spokojnie pojechałam do Ammanu oddać się w ręce tamtejszego doktora.
Dr Gamal studiował w Rosji. Sprawdził mi oczy....troszkę się pogorszyło od ostatniej wizyty.
Zabieg umówiony na wczesna 7 rano. Będzie dobrze!

ostatnie nurki

2010-04-18T09:22:00.003+03:00

Dzisiaj po raz ostatni wskakuję do wody. Historyczna chwila.
Ostatnie nurkowanie na łodzi z sympatyczną amerykańską rodziną, cudownie wychowane dzieciaki. Pod wodą gorzej, troszkę paniki u starszego pokolenia....ale udało się. Niestety rekina na do widzenia nie widziałam. Ale dzień pożegnalny udany.

Jutro do Petry a stamtąd do stolicy do pana doktora.
Czy 27 samolot poleci do Kolonii? Nie wiadomo.......niusy podają możliwość kilku tygodniowego zatrzymania ruchu lotniczego w Europie. Jest jeszcze kilka dni do planowanego wylotu.....

Na foto panorama Aqaby z izraelskim Eilatem w tle. Widok z naszego dachu. Na niebie symboliczna chmura, ale zwyczajna, arabska, nie żadna pyłowa....

katastrofy wulkaniczne

2010-04-17T18:29:00.004+03:00

Wulkan pozmieniał nam plany.
Alex nie przyjedzie , bo nie ma samolotów do 22 kwietnia.
Nie będzie więc hulanki na łódce.
Tym samym wszyscy się smucimy.
Dzisiaj z Saori szukałyśmy wejścia do wraku, aby przed moim odjazdem zobaczyć jeszcze jak jest w środku..... Nic specjalnego nie znalazłyśmy, nie wiem czy są jeszcze inne wejścia.
Spenetrowałyśmy każdą dziurę......bez okularów niezła mgła przed oczami. Chyba mogłabym wpłynąć do paszczy rekina orientując się w ostatniej chwili gdzie zmierzam....rekina nie było, ale dużo kolczatka.

morze martwe

2010-04-16T18:27:00.007+03:00

Byłam w depresji. 400 m poniżej poziomu morza, 10 % więcej tlenu niż nad Morzem Śródziemnym,, 21 cennych minerałów zawartych w tej 32% słonej wodzie. Błogość i metafizyka. Oleista woda Morza Martwego jest balsamem.....udawałam materac na powierzchni prawie 4 godziny. Wysmarowałam się czarnym błotem i czekałam aż wszystkie zmarszczki znikną. Nie wyprostowały się, ale skóra w sekundę staje się aksamitna.
Zabrałam na wynos butelkę wody i powróciłam na stopa do Aqaby. Zabrał mnie taryfiarz z rosyjskimi turystami. W sumie ponad 600 km do przebycia w jeden dzień. Na szczęście tutejsze autostrady i puste i komfortowe. Jedzie się bardzo szybko.
Szkoda, że tak daleko. Następnym razem postaram się o urlop nad Morzem Martwym. Nurkowanie rekreacyjne nie wchodzi w grę, ale są inne możliwości. Można np ręcznie wydobywać muł....znaczy się zdrowotna glinkę.

W poniedziałek uciekam do Petry, kolejnego cudu świata.
W niedzielę zatem moje ostatnie nurkowanie w Aqabie. No i co za tym idzie wielkie party na łódce....nie tylko z mojej okazji. Pete kończy egzamin instruktorski (jak się uda), Allaa ma łódź i jego dziewczyna przyjeżdża na wakacje, więc okazji do biesiadowania sporo.

nowy wymiar

2010-04-14T15:03:00.004+03:00

Dzisiejszy poranek był trudny.........wyjątkowo dokuczliwa choroba głowy po mocno zakrapianej nocy. Nie mogłam się podnieść.
Po meczu drużyny Dive Aqaba, na którym już pękła druga butelka wódki, kontynuowaliśmy spożywanie u Kell. Rano wszyscy zaspaliśmy, Pete obudził się pierwszy i pobiegł do pracy, ja czekałam aż helikoptery odlecą znad mojej głowy....po 30 minutach jednak trzeba było się zbierać. Kell i Kriss równie poturbowani zmusili się do śniadania.
Ja nie mogłam niczego prócz wody. Dojechałam do pracy, nieco opóźniona, zażyłam NURofen, z nadzieją, że mi pomoże szybko. Po 3 minutach wyskoczył skąd przyszedł, wraz z fontanną wody, która pod ciśnieniem wybiła z moich ust. Shadi zapytał tylko czy dobrze się czuję i czy na pewno chcę nurkować. Chciałam bardzo. Wiedziałam, że pobyt w zimnej wodzie przyniesie mi ulgę.

Zamontowałam okulary do maski, wszystko zapowiadało się cacy. Wyglądało pokracznie, ale była nadzieją, że będę widzieć po normalnemu. Nic bardziej mylnego. Okulary w sekundę zaparowały, podniosły się do góry i wprowadziły totalną dezorientację przestrzeni i wymiaru. W połowie nurkowania poddałam się, przystanęłam na chwilę, ściągnęłam maskę, wyjęłam ciało obce. Okulary lepiej działają założone na maskę. Ale pod wodą nie są aż tak potrzebne. Drugie nurkowanie już bez okularów, znacznie lepiej.....

okularnica

2010-04-13T19:31:00.002+03:00

Cały dzionek na wpół ślepo tzn. ćwiczyłam oczy, może się naprawią i nie trzeba laserować.....
Bez nurkowania, znalazłam maskę, która pomieści moje oprawki, więc jutro będzie śmiesznie.....uzupełnię notkę fotosem.

powracam

2010-04-12T15:39:00.006+03:00

I nadeszła chwila długo wyczekiwanego powrotu. Zakupiłam bilet.
27 kwietnia lecę do Kolonii.
Tam, mój wielki brat Marcin Lee, odbierze mnie i ugości w swoim nowym domu w Daun. Zostanę z nimi jakieś 3 dni i zmierzam do Wro.
21 kwietnia jadę do Ammanu na zabieg laserowy. Wszystko więc staje się już mocno napięte i muszę zagęszczać ruchy. Troszkę w tym wszystkim niepokoju i chaosu, że coś pójdzie nie tak, że nie zdarzę zobaczyć Petry i Morza Martwego..... czeka mnie jeszcze kilka przyziemnych przyjemności/obowiązków jak party na łodzi i kilka pijackich wieczorków z ekipą Dive Aqaba, Krissem i Kelly. Nie dam już jednak rady ponurkować z delfinami w Eilat.
Yalla zatem!

katastrofa "polityczne vacum"

2010-04-11T10:28:00.004+03:00

Wieści o tym, co stało się w Smoleńsku dotarły do mnie z pewnym opóźnieniem.
Wróciłam na ląd po 3 nurkowaniach i przeczytałam smsa od Saori, że polski prezydent wraz z małżonką zginęli w katastrofie lotniczej. Dopiero po podłączeniu się do netu dowiedziałam się więcej i na jaką skalę to jest katastrofa. Paradoks straszny. Zginął też pan Skrzypek, Prezes NBP, z którym to nie tak dawno miałam do czynienia.....

Po pracy z ekipą Dive Aqaba wypiliśmy morze alkoholu, smutki odeszły. Głowa boli do teraz.

trutka

2010-04-09T12:25:00.005+03:00

2 dni z trutką w brzuchu. Najadłam się łapczywie świniny z rosyjskich delikatesów. Produkt przeznaczony był do gillowania, więc spożyty w pośpiechu bez ognia zaszkodził mi. Mój immu system jednak działa dobrze, walczyliśmy przez chwilę, brzuch podolewał jakbym się kamieni najadła, ale jest już dobrze.
Mój telefon wytrzeźwiał. Hammdullah!!! Gin wyparował z niego, opaliłam go na słońcu, przewietrzyłam sprężonym powietrzem.....
gra i dzwoni.

Przechodzą mnie dreszcze powrotu.
Tęsknota za morzem jak go zabraknie.
Dominuje mnie jednak uczucie radości powrotu do domu na jakiś czas. Dosyć tego orientu. Troszkę stresu z walką na lotniskach z bagażem. Z nurkowymi gratami, laptopem i aparatem będzie tego ok 60 kg. Do Madrytu zamierzam zabrać tylko bagaż podręczny, koniec z walizami.

powrót

2010-04-08T09:41:00.000+03:00

Wróciliśmy na szklane ekrany i touchscreeny...nie ma jednak sensu opisywanie co wydarzyło się w minionych dniach. Czas pędzi do przodu i to jest ważne, lada chwila zaczynam pakowanie gratów. Wykańczam wszystkie kosmetyki, zużywam ubrania aby ograniczyć swój bagaż do objętości i wagi, którą mogę unieść. Bilet powrotny wciąż nie zablookowany, waham się między opcją lotu z Izraela, zobaczenia Jerusalem lub bezpośrednio z Aqaby do Brukselii. Może do Wiednia, może do Niemiec. Różne są drogi, ale wszystkie prowadzą do wrocławia.
Tak kochani, już niebawem panna fontanna pojawi się w majowej poświacie i pozostanie do 31 maja. bardzo mi się już chce powracać. odliczanie włączone. gdyby nie Pete wyjechałabym za 2 tygodnie, ale chcę poczekać na jego instruktorski egzamin a właściwie jego świętowanie. bardzo się cieszę, że moje dni w Aqabie nabrały blasku i życia.
Pete jest radosnym elementem tutejszego etapu. tym samym życie w Aqabie stało się droższe, wydatki towarzyskie.
Wczoraj mój telefon stracił kontakt ze światem, utopił się w kroplach ginu. Rozpaczliwie próbuje go osuszyć i wskrzesić w nim życie. To taki piękny model. Mam nadzieję, że się obudzi...

milczek

2010-04-05T16:58:00.002+03:00

wciąż bez netu....
Wielkanoc po arabsku właściwie zakończona,
3 jajka na twardo dla uczczenia tradycji.
Odrobina alkoholu...

brak kontaktu

2010-04-01T10:51:00.003+03:00

Shadi nie opłacił abonamentu, nie mamy więc chwilowo netu. BUUUUU...
Dużo jednak nurkowania więc i czasu mniej na życie online. Nie mniej jednak jestem, żyję, mam się dobrze.
Mam teraz więcej towarzystwa dookoła, wieczory więc "na mieście", Kelly i Kriss to też dobra para na nawiązywanie kontaktów, wiec szybko zbudowała się sieć znajomych. Aqaba mała jest w sumie, wszyscy już wiedzą wszystko o wszystkich zanim się poznają.
Mam też nowego znajomego, sexy Pete. Bardzo młody, ale niezwykle urokliwy. Wzorowy model z niego by był, może uda mi się pstryknąć kilka zdjęć.

haj sizon

2010-03-28T17:47:00.005+03:00

I zaczęło się. Jakby więcej pracy, sporo nowicjuszy DSD do przyuczenia....czasami łatwo i ludzie szybko pojmują na czym polega obsługa bcd, czasem czarna magia, walka.
Przybył ostatnio do Aqaby wielki okręt marynarki wojennej z Francji
i codziennie dziesiątki młodych Francuzów próbuje nurkować, z nami
i z innymi szkołami.
Dzisiaj dla odmiany miałam Hiszpanów z Barcelony. Troszkę popróbowałam porozmawiać ale nie jest to jeszcze flow...hahha, powoli, powoli, bilet do Madrytu zabukowany, więc trzeba się starać mówić i rozumieć.
Kel i Kris przenoszą się na plaże. Będą mieszkać w centrum nurkowym, ładne miejsce, ale bardzo daleko od nas tutaj......troszkę się martwię, że lenistwo weźmie górę i będziemy się spotykać raz w tygodniu.
Dzisiaj planujemy jakieś spotkanie wieczorem, coś w stylu pożegnania ich starego lokum.

zmiana czasu

2010-03-26T16:43:00.002+03:00

Wczoraj odbyła się Huczna impreza.. Wiele trunków różnorakich polało się w zaciszu centrum Aqaba Dive. Po 11 cała gromada przeniosła się do niejakiego clubu 35. Więcej nie pamiętam.
Rano, w mękach powstałam do pracy. Pod centrum czekalo już 9 osób, francuskie obłeżenie. Shadi nie pamietał, ze przestawiamy czas. Miał wyłaczony telefon, wiec kontakt z nim był utrudniony. Zjawił się o 9.45 nieświadomy wpadki.
Nie było czasu na rozczulanie się nad złym samo poczuciem, od razu do wody z dsd wskoczyłam. Dopiero po powrocie poczułam jak opuszcza mnie energia i zdrzemnełam się na kanapie wygodnego Chevroleta.

łódka

2010-03-25T18:38:00.004+02:00

Dzisiaj dzień na łódce z Finami. Dziwaczni troszkę to ludzie, sympatyczni ale mówią jakoś tak jakby pod lodu się dopiero wynurzyli, akcent typu Werner Herzog.
Pod wodą radzą sobie sprawnie, jak na początkujących.
Obdarzyli mnie napiwkiem. Będzie na dzisiejszą bibkę z Krissem, Kelly i innymi.
Planuję w przyszłym tygodniu wybrać się w końcu do Petry. Za chwilę bowiem zrobi się nieznośnie upalnie i wędrowanie przez góry w słońcu może nie być takie przyjemne. Zamierzam obejść główne wejście i przetrawersować na dziko jak niektórzy. 33 euro za wstęp to jakby za dużo.

visa cdn

2010-03-24T14:06:00.004+02:00

Dzisiaj nastąpił kres naszych zabiegań wizowych. W sumie odwiedziłyśmy 7 razy stosowne miejsca, oddałyśmy krew,
odciski palców i 10 dinarów jordańskich.
W końcowej fazie oczekiwania zawiesił się panu komputer, potem ktoś pozostawił walizkę, więc zaczęło się małe szaleństwo czy to czasem nie bomba. Nie wybuchła wtedy kiedy pan wypisywał nam wizę.....na szczęście. A na koniec zrobił się mały kłopot, że nie ma naszych nazwisk na kontrakcie wynajmu mieszkania......o mały włos nas nie odesłano bez wizy znowu......naczelnik Policji jednak wydał ostateczną decyzję, że obejdzie się bez Shadiego, który już kilka razy próbował z nami załatwić formalności. A zatem mogę pozostać w Jordanii do 17 maja! Hurrraaa!!!

1 min tornado

2010-03-22T17:19:00.002+02:00

Dzisiaj plażą przespacerowało małe tornado. Zawiało i zmiotło wszystko co było lżejsze od butli.
Za wartościowymi rzeczami pobiegliśmy do wody. Kilku rzeczy, mniej ważnych i śmieci nie udało się uratować. Podryfowały.....pewnie do Izraela, bo tam najbliżej.

tylko 22

2010-03-21T15:27:00.004+02:00

Temperatura wody ostatnio obniżyła się do 22, z 24 stopni. Brrrr...potworna różnica. Pląsawica Hantingtona po 15 minutach. Całe dwa nurki skupiona byłam na dwóch myślach: siku i zimno.

Ostatnio z Kell i Krisem wypiliśmy sporo alkoholi różnych. Prawdziwe pijaństwo, wczorajszy dzień więc nie należał do szczytowej formy. Nie poszłam nurkować i o 15 zebrałam się do domu odpoczywać. Pyszna Moskiewska wódka okazała się jednak tak samo mocna jak zawsze.

I kolejna wiadomość - nie mam AIDS. Tak przynajmniej mówią w arabskim szpitalu. Mogę zatem przedłużyć wizę o kolejne 6 tygodni. Tyle mi bowiem zostało. TIK-TAK.

wielkie odkrycia

2010-03-20T09:35:00.010+02:00

Ciekawość kazała mi zajrzeć do sklepiku rosyjskiego, który często mijam w drodze do domu. A tam niespodzianka,obok rosyjskiej
Kobiety i Życia odnalazłam kaszę gryczaną i świninę.
Odkrycie kaszy to przy mojej bezglutenowej diecie jak nowy kontynent na globusie. Arabowie nie znają bowiem produktów niemącznych. Dla nich alergia pokarmowa to jakaś fantazja jak wegetariaństwo.
Dziwią się potwornie dlaczego. To co inne i nieznane to nieciekawe, nie podoba się. Nawet cywilizowany Shadi podchodzi pod tę kategorię.
Każdy, którego poznałam nie może uwierzyć, że nie palę papierosów.
Jak? Dlaczego? Co mi jest?
Oni palą zawsze i wszędzie, w taksówce, w banku, w sklepie, w restauracji, w McDonaldzie, przed nurkowaniem, po nurkowaniu, przed snem, czasami w środku nocy, generalnie 3-4 paczki przerabiają dziennie. Świadomość szkodliwości nikotyny jest znikoma chyba, bo jak to inaczej wytłumaczyć. Moda na niepalenie jeszcze długo chyba tu nie dojdzie.

Dlatego muszę stąd szybko uciekać i długo nie wrócę chyba do arabskiego świata. Kolejny przystanek musi być zielony i soczysty. Dosyć mam suszy, pustyni, kurzu i dymu papierosowego.

na łódce

2010-03-19T17:18:00.004+02:00

Oddelegowano mnie dzisiaj na łódkę. Mieszanka naszych Szwedów, Filipinek i lokalesów.
Chłodny wiaterek zawiewał więc trudno było utrzymać kubek z ciepłą herbatą po nurkowaniu. Kapka Bacardi ustabilizowała chwyt.
Podczas mojej nieobecności w centrum zaszły poważne zmiany. Shadi zwolnił Saori, nie wytrzymał już. Kompromisom stop.
Ja w gruncie rzeczy pozytywnie jestem nastawiona do tej zmiany, bo Saori okazała się wyjątkowo trudną współpracownicą, może nie koniecznie w stosunku do mnie, ale nieprzyjemnie było słuchać dziecinnych sprzeczek. Młoda siksa bez doświadczenia, nie umiejąca słuchać poleceń, wyciągać wniosków i zapobiegać awariom. Taka moja poboczna uwaga.
Praca divemastera to nie tylko przebieranie płetwami pod wodą. Dużo w tym logistyki i działań naziemnych. Trzeba być zdyscyplinowanym, uśmiechniętym i entuzjastycznym wbrew nastrojowi czy pogodzie. Elastyczność i przewidywalność to ważne cechy. W zasadzie nic takiego, ale wiele osób jednak nie do końca sobie z tym radzi.
Wczoraj przywitałam się z Krissem i Kell. Dotarli do Aqaby.
Wypiliśmy piękne winko, zmęczeni byli po podróży troszkę, więc o północy powędrowałam do domu. Dobrze było ich zobaczyć. Brakowało mi ich. Ensallah będziemy mieli dużo czasu dla siebie.

AIDS

2010-03-18T08:53:00.007+02:00

Rozpoczęłyśmy procedury wizowe. Elementem niezbędnym do otrzymania przedłużenia wizy jest negatywny wynik testu na AIDS. Dzisiaj oddałyśmy krew w rządowym szpitalu. W sobotę wyniki.
Potem wycieczka do Tourist Police i offisu Aqaba Zone.
Dzisiaj mija miesiąc od przyjazdu, więc czas najwyższy aby pozapinać wszystkie formalności.

Wczorajszy dzień był parszywy, nuda cały dzionek, bez nurkowania. Nic nie załatwiliśmy w sprawie wizy, tylko nas biedny Shadi obwiózł po całej Aqabie. Po pracy wróciłyśmy do domu na piechotę i pod samym domem zorientowałam się, że klucz do drzwi zostawiłam w torbie od laptopa, a ta została w centrum. Szybka akcja powrotu po klucz. Zaszalałam taryfą. Są tutaj wyjątkowo tanie (3 zł za kurs po mieście).
W domu, na dobitkę, czekała na mnie w telewizji moja ulubiona Celin Dijon w super show u Ophry. Musiałam się położyć spać o 22.... Wszyscy co choć odrobinę znają moje gusta muzyczne, wiedzą, że głos tej pani przyprawia mnie o dreszcze wstrętu. Saori była zachwycona jej koncertem z 4 tenorami kanadyjskimi. Dopytywała mnie dlaczego mi się nie podoba....że przecież to podobne do Kyle Minogue i Whitney Houston.....i co ja jej miałam odpowiedzieć.
Jasne, że podobne, tak samo słabe.

Dzisiaj nurkowałam na Gorgon I, piękna rafa. Spotkaliśmy żółwia i wielką ośmiornicę. Poza tym gigantyczna gorgonia i przepiękne pagórkowate dno wypełnione po brzegi koralami. Chyba numer jeden w dotychczasowym rankingu tutejszych nurkowisk.

powrót monofina

2010-03-16T12:45:00.003+02:00

W bardzo sprzyjających okolicznościach na powrót stałam się posiadaczem monofina.
Wzięłam udział w sympatycznym rejsie starszych turystów holenderskich gdzie miałam podjąć próbę nurkowania z nimi na wodach otwartych. Nie udało się, bo raz większość była po prostu za stara, a po drugie, dobrze mi znana, natura holenderska wyjątkowo oszczędna jest, więc wydanie 40 JD na intro dive nie mieściło się w głowie przeciętnego Dutcha

Tym samym cały dzień spędziłam na łódce, popływałam troszkę.
I tutaj, szef łodzi, nie kapitan, zaskoczył mnie bardzo. Zaofiarował mi monopłetwę, z której wyrósł dawno temu. Bardzo się ucieszyłam. Wiele praktykowałam wcześniej styl syreni, ale nie miałam okazji sprawdzić czy radzę sobie lepiej niż za pierwszym razem, kiedy Patryk użyczył mi sprzętu bez instrukcji obsługi.
Dobrze mi poszło, już skurcze stopy nie wystąpiły i jakby większa lekkość przy falowaniu. Szybkie to jest jak torpeda. szybsze niż moja zdolność wyrównywania ciśnienia w pionowym zanurzaniu. Nad tym muszę jeszcze popracować.

Dzisiaj wolne od nurkowania, uczę się hiszpańskiego i powtarzam teorie nurkową. Fizyka, ciśnienia parcjalne i prawo Archimedesa. Moja zdolność kumania fizyki jest wciąż, niezmiennie, oporna, jak w podstawówce i liceum. Teraz mam jednak większa motywację aby zrozumieć to czym się zajmuję.
Może jak codziennie wkuje kilka wzorów i definicji to się w końcu nauczę czegoś ścisłego, przed czym mój umysł się uparcie broni. Może, a tymczasem morze....

nawigacja

2010-03-15T16:05:00.002+02:00

Dzisiaj po raz pierwszy pogubiłam się pod wodą. Od czasu zgubienia mojego czarodziejskiego mikro kompasu muszę posługiwać się intuicją, co w przypadku nieznanych mi miejsc nie zawsze jest proste. Przy odrobinie chmur zakrywających słońce i nieco silniejszego niż zwykle prądu podryfowałam na odległe zbocza Canyonu Oliviera Wolfa. W drugim nurkowaniu już nadrobiłam omyłkę i zaprowadziłam klienta do czołgu m40 i sławnych 7 Sisters, ale niesmak po nieudanej nawigacji po nieciekawych pagórkach pozostał.
Na szczęście klient albo dobrze wychowany albo nowicjusz i nie narzekał, że miał poczucie że miejsce nieatrakcyjne. Przyznał, że bardzo mu się podobało.

prawdziwe lato

2010-03-14T17:14:00.007+02:00

Zrobił się już gorąco....nawet jak ratował mnie (w ramach szkolenia) Cody, mieszkaniec z Alaski, nie zrobiło się chłodniej. Udawałam nieżywą dobre 15 minut, wyciągnęli mnie z dna i odratowali.

Cody bardzo zapraszał na Alaskę, gdzie poluje na niedźwiedzie i żyje bez prądu, systematycznie łowiąc ryby w przeręblu. Niezbyt kusząca propozycja.....zdecydowanie wolę ciepło.
Justin, oryginalnie ze Sri Lanki, urodzony i zamieszkały w Australii. Zatrzymał się u nas na kilka dni, nauczyliśmy go nurkować.

Wypiliśmy wspólnie kilka butelek araku, które Cody uparcie przynosił do domu. Nawet niezły, oeźwiający to napój. Przekonałam się a nowo, po niesmacznych doświadczeniach z Syrii. 10 lat abstynencji anyżowej przełamane.

chevrolet

2010-03-13T09:31:00.006+02:00

Nie było światłowodu przez jakiś czas. Miałam więc przerwę.
W tak zwanym międzyczasie dużo się nie wydarzyło. Mohamad, nasz pomocnik zakupił wspaniałego Chevroleta. Piękny amerykański kolos. W wyposażeniu brakuje tylko lodówki i video.

Popsuła się nieco atmosfera w pracy. Saori w trzecim tygodniu dostała jakiejś korby. Wciąż sprzecza się z Shadim, który jest, proszę wierzyć, naj naj tolerancyjnym szefem z jakim można mieć do czynienia. Głupie foszki i obrażona mina. Dziewczę nam kompletnie zgłupiało i chyba nastąpi eksmisja.
Dla mnie najwspanialsza wiadomość minionych dni to jednak przyjazd Kelly i Krissa do Aqaby.
Pomogłam im znaleźć pracę i przybywają 17 marca.
HURRRRRRAAAA.

Wczoraj byłam na wielkim spotkaniu regionalnym PADI tzw. update forum. Poczułam, że pracuję w korporacji i że diving to zarabianie pieniędzy, a przy okazji fun.

Dzisiaj kolejny boat trip, wspaniale, bo na plaży w arabski weekend czyli piątek-sobota dzieją się dziwne rzeczy. Tłumy biesiadujących rodzin, kąpiących się w ciuchach i adidasach. Dla większości widok nurka to jak spotkanie z kosmitą, nie przestają się przyglądać uparcie, a faceci niby przypadkiem przechodząc szturchają
i ślizgają się...blleee

zdrowa dieta

2010-03-09T15:26:00.004+02:00

Przedstawiam wszystkim niedowiarkom, że pobyt sprzyja zdrowej diecie, oto wnętrze naszej lodówki po zakupach.
Saori, choć z innej bajki, wyznaję zasadę zdrowego karmienia się. Oczywiście kusi ją pobliski McDonald, ale rozsądnie spożywa wszystko co ugotuję.
Sama też kucharzy, miłe bardzo, że niemalże codziennie przygotowuje dla nas do pracy lunch boxy.
W Jordanii właściwie jest wybór wszystkiego, a nawet i więcej tzn. są warzywa i owoce, których nazw i smaku nie znam.

łódka

2010-03-07T16:08:00.005+02:00

W sobotę udaliśmy się na wycieczkę łódką. Bardzo nalegałam na wypad łódkowy, bo w zatoce stacjonował statek towarowy przynęta i była to szansa na spotkanie rekinów różnej maści. Shadi, początkowo przeciwny zorganizował łódź wbrew zasadom logiki i biznespalnu. Popłynęliśmy, rekinów nie było....byłam potwornie rozczarowana, jak niegdyś w Safadze kiedy nie mogłam popływać z delfinami.
O statku wspomnianym czytałam na sieci, przypływa czasami wielki transport z Australii, pełen żywca, który w czasie podróżny różnie kończy. Martwe zwierzaki lądują w morzu. Tym samym wiele rekinów podąża szlakiem do Aqaby. Była więc szansa na wspaniałe nurkowanie, nie mieliśmy jednak tyle szczęścia....
Mimo wszystko było sympatycznie, bardzo kameralnie, z pieczonym kurczakiem i ładnym zachodem słońca.

rekiny

2010-03-05T18:25:00.002+02:00

O rekinach napiszę później, bo teraz bardzo zajęta jestem. Dużo butli do naładowania i wiele sprzętu do opłukania......
Teraz mogę uzupełnić notkę.
Przypłynął do naszej zatoki rekin wielorybi. 7 metrów długości, pojawił się 15 m od brzegu na wodach do ćwiczeń - na głębokości 6 metrów. Ahmad ze swoją studentka zmierzyli się z nim oko w oko niemalże. Szaleństwo. Bydlak.
Ja, niestety tego dnia z moja szwedzka nurkującą rodziną penetrowałam inne nurkowiska. Nie mieliśmy tyle szczęścia. Bezskutecznie wróciliśmy na koniec w szczęśliwe miejsce.
Nie widziałam go.:(

pieczątka firmowa

2010-03-04T09:04:00.003+02:00

Po długich rozmyślaniach zdecydowałam się doprowadzić sprawę pieczątki firmowej do końca.
Dzięki Zośce pomysł z głowy i żarcik w jednym stał się namacalnymi pikselami. Trzeba teraz poszukać wykonawcy.
W Egipcie bardzo tanio robili pieczątki, mam nadzieję, że tutaj też.

Wczoraj udało się zrobić 3 przyjemne nurkowania. Byłam po raz pierwszy na Cable Canyon. Niesamowite połączenie wyrafinowanych konstrukcji podwodnych, kabli Alcatela, i natury. Pierwsze miejsce gdzie chciałbym porobić zdjęcia. Może wiec nie będę opisywać więcej, a postaram się popstrykać. Byłam pod wielkim wrażeniem.

Polecam linkę http://www.lena-gieseke.com/guernica/movie.html Impresionant...

projekt

2010-03-02T10:26:00.005+02:00

Zaprojektowałam ulotkę naszą, którą Shadi wyśle do różnych firm w Amanie, gdzie zatrudniają cudzoziemców. Zamieściłam swoje podwodne foto. Dobrze tak czasem pokreować...hahaha. Dzięki Zosi wprowadziłam kilka drobnych zmian co by nawet w tym arabskim świecie, gdzie dizajn nie istnieje zachowane były reguły projektowania, właściwe znaki i interlinie.

Pogoda zrobiła się znowu, więc ruszyliśmy z nurkowaniami.
Jutro mam grupę wysokich Szwedów na 2 dni. Dzisiaj hiszpański.

poważna awaria

2010-03-01T08:58:00.006+02:00

Wczoraj odbyło się niebezpieczne nurkowanie.
Ahmad, Mohamad i Saori pojechali z klientami na Cedar Pride. Od rana troszkę wiało. Ale jak dojechali na plaże to już był mały huraganik. Fale kilkumetrowe, wiatr porywisty. Ciepło ale bardzo inaczej niż zwykle w Aqabie.
Mimo wszystko zdecydowali się nurkować.
Saori wróciła po 10 minutach, po tym jak z Mathew zanurzyli się na 15 m i nie mogli znaleźć wraku, widoczność max 2 metry. Dla nurków rekreacyjnych to warunki ekstremalne. Ahmad zabrał Isham na wrak, znalazł go, ale w drodze powrotnej zgubił dziewczynę, w sekundzie, w tak zwanym oka mgnieniu. Wynurzył się i zasygnalizował pomoc. Reszta ekip na brzegu struchlała, zaczęła się akcja ratownicza. Po długiej minucie dziewczyna się wynurzyła.
Wyjście na brzeg nie było łatwe, nie doświadczeni poharatali się na płytkiej rafie. Student Mohameda ze łzami w oczach prosił o wyciągnięcie na brzeg.
Straciliśmy w akcji 3 płetwy i trochę krwi Mohamada. Drugie nurkowanie odwołane.
Na zdjęciach dalsza część naszej bazy.
Ahmad, okulista, dzisiaj zaczyna techniczne kursy. Pracowaliśmy razem w Dahabie, pod jego okiem stałam się divemasterką i asystentką instruktora. Saori też jest jego studentką.

I Mohamad, niegdyś żonaty z Polką z Krakowa. Dzisiaj w arabskim klimacie osadzony, syn szefa, obżartuch i żartowniś. Zapalony fotograf podwodny, dorobku jednak nie widziałam.
Taka nasza ekipa.

pod wodą

2010-02-28T09:58:00.003+02:00

Wczoraj dwa przyjemne nury.
Francuski pasjonata Didier i ja. Penetrowaliśmy wrak Cedar Pride co w normalnych warunkach nie jest możliwe.
Piękne ulotne życie podwodne, delikatnie falujące z prądem. Pożyczyłam aparat od Ahmada do testów,nie jest jeszcze rozpoznany do końca, ale przy drugim nurkowaniu poszło sprawniej....tylko baterii zabrakło.

Dzisiaj wiatr się zerwał dosyć ostry, zostałam w bazie na czatach. Saori pojechała na nurki.
Tym samym powracam do hiszpańskiego po 2 dniach odpoczynku naukowego.

czasem słońce czasem deszcz

2010-02-26T19:01:00.003+02:00

Qrde flaczek. Drugi dzień nie-pogody....
W nocy burza z piorunami, w dzień na przemian słońce deszcz tęcza.
Po dwóch nurach miałam już dosyć przygody. Ale divemaster musi być zawsze uśmiechnięty i świecić przykładem. Diving is fun!

deszcz

2010-02-25T16:30:00.010+02:00

Wygląda na to, że mam szczęście do dziwnych zjawisk atmosferycznych.
Dzisiaj pada deszcz.
To wyjątkowa sytuacja. Kropiło jak wchodziliśmy do wody,jak wychodziliśmy było lepiej, potem jak wchodziliśmy znowu padało, a jak wróciliśmy do centrum to już była prawdziwa letnia polska ulewa. Trwała kilka minut, ale Shadi powiedział, że nie pamięta takiego deszczu w Aqabie, a mieszka tu 6 lat.
Dla mnie i dla Saorii, egzotyczne to i cieszyłyśmy się na widok znanych nam dobrze kropelek....
Tęskno czasem za szarówką na niebie, chmurami i gastronomicznym latem.
Jutro jedziemy na nowe rafy....czołg M40. Frajducha.
A teraz ciepły posiłek, Shadi dba o nas bardzo. Codziennie dostajemy lunch, dzisiaj też wypłatę tygodniową.
Bardzo miłe miejsce do pracy, aż żal będzie to zostawiać i opuszczać takiego dobrego szefa.
Zapomniałam podać mój nowy numer telefonu.
Oto on +962 7751 53 452

español

2010-02-24T17:21:00.006+02:00

Dzisiaj, bez nurkowania się obeszło. Niemalże cały dzień spędziłam na nauce hiszpańskiego. Mail od Oskara z Madrytu zmotywował mnie do ciężkiej pracy. Bardzo serdecznie domaga się mojego przyjazdu. Dosyć często pokazują się tutaj Hiszpanie więc mam gdzie praktykować.
Długa droga jeszcze do swobodnej konwersacji, ale zawzięcie, kilka razy w tygodniu ćwiczę, powtarzam, notuję. Mam książkę i dobrego nauczyciela online, opłaciłam premium subskrypcje na 6 miesięcy. Wirtualny nauczyciel sprawdza moje zadania, wymowę i słownictwo. Nigdy nie podejrzewałam, że da się uczyć z komputerem.
Więc da się i ma to sens.
Na foto typowe arabskie pikle. Ogóraski konserwowe.

team

2010-02-23T15:12:00.009+02:00

Przedstawiam nasz zespół. Wczoraj zrobiliśmy sesję na potrzeby www.
Tak na szybko, na podwórku, troszkę na śmieszno.
Shadi, lat 28, bardzo fajny kumpel, dba o nas jak o siostry.
Wczoraj zabrał nas do China Town, gdzie kupiłyśmy wszystkie gadżety dla domu i dobrego samopoczucia. Potem, jego kuzyn zaprosił nas do wypaśnej cukierni, gdzie lokalne przysmaki rozpływają się w ustach.
Mamy więc lusterko w łazience i lunch boxy do pracy.
Shadi ma słowiańską żonę z Ljubliany, ale teraz jej tu nie ma. Przyjedzie w kwietniu.

Saori Moriyama, Japan, lat 24. Bardzo wesoła i entuzjastycznie nastawiona do życia. Otoczona gadżetami japońskimi młoda dziewczyna, wczoraj kupiła misia aby trzymać w nim telefon. czasami potrafi rozczulić, czasami poddenerwować. Shadi wciąż nie może przyzwyczaić się do jej angielskiego z japońskim wykończeniem. Ja łapię się na tym, że zaczynam akcentować po japońsku.

I ja, panna fontanna, pośrodku Arabskiej Zatoki,
zawsze chętna do pomocy, podzielenia się powietrzem i wskrzeszenia oddechu.

Dobry z nas zespół, podsumowuję tym samym nasz tydzień w Aqabie.

Dzisiaj pierwsze nocne nurkowanie,musieliśmy powiadomić NAVY, która oddeleguje nurka, który przypilnuje nas i ochroni kraj przed ewentualnym atakiem. Nurkujemy z Chińczykiem, więc wszystko wygląda bardzo podejrzanie....

leniwy poniedziałek

2010-02-22T09:38:00.005+02:00

I dzieje się.
Powoli, leniwym arabskim tempem ale idzie ku dobremu i w kalendarzu też do przodu.
Wierzyć mi się nie chce, że to już 22 luty.
Zaczęliśmy mały remont w centrum, gładzie,malowanie i takie tam odświeżenie wizualne biura. Shaddy, nasz manago, rozpoczął zarządzanie Aqaba INTL od stycznia, więc dużo pracy jeszcze aby odkurzyć legendarne centrum Aqaba. Legendarne, bo właściciel, protoplasta, nurkował z Jacque Custo. Samo wnętrze centrum dzisiaj wygląda dosyć vintage, z boazerią na ścianach i błękitnymi ścianami. Są też zabawne malunki, nie tak wiekowe. Gdyby pociągnąć je dalej byłoby jak w przedszkolu.:) Kolorowo, infantylnie.
Przekonujemy Shaddiego tdo pomalowania na różowo ściany na zewnątrz gdzie płucze się sprzęt. jeszcze się nie dał przekonać.

Powoli poznaję się również z młodą Saorii. Mimo, że była w Dahabie 4 miesiące nie miałyśmy jakiegoś bliższego kontaktu. Okazuje się bardzo egzotycznie. To mądra dziewczyna i ciekawie się z nią rozmawia. Ma 24 lata i dużo podróżuje od kilku lat, bardzo ambitna i skoncentrowana na samorozwoju. Cieszę się z tego nowego kulturowego doświadczenia. W supermarkecie kupiła foremki w kształcie misi do pieczenia cista, co rozmiękczyło mnie i Ahmada. Artykuł agd pierwszej potrzeby.
Nasz dom już prawie kompletnie wyposażony. Dzisiaj może uda się ugotować jakiś pierwszy posiłek. Lodówka zaopatrzona wzorowo. Same warzywa i nabiał. Dieta zdrowia i urody przed nami.

dni mijają

2010-02-20T17:05:00.000+02:00

i snuje się powoli godzina za godziną, dopada mnie senność potworna, po 2 dłuuuugich nurkowaniach. Dzisiaj musialam uadawać, że jestem znawcą tutejszej rafy......nawigacja podwodna na orientacje, ale dla pewności kompas też wzięłam. Przydał się, bo tutejsza rafa potrafi wyprowadzić na manowce. Inaczej niż w Dahabie, trudniej powrócić w pożądane miejsce wyjścia, wiec póki co będę z kompasem się trzymać za pasem. Jest taki malutki, że prawie go nie widać....
Penetracja wraku to żaden problem, ale trzeba jeszcze go w czeluściach niebieskich znaleźć. Dzisiaj się udało, ale jeszcze potrzebuję kilku razy aby obadać i zapamiętać gdzie jakie ryby mieszkają. Bo cała sztuka divemasterska polega na pokazywaniu ciekawostek.....ale trzeba znać miejsce aby swobodnie się poruszać po terenie.
A zatem aby do wiosny, na razie znam miejsce z wrakiem Ceder Pride i bajecznie kolorowy Japanese Garden.

Zmieniłam kolor blogga, żeby był inny niż stacja dahab....mam nadzieję, że lubicie różowy.

stacja Aqaba 2

2010-02-19T09:24:00.000+02:00

Wszystko powoli się rozkręca.Poznajemy tajniki biurokracji tutejszej, jak wyekspediować nurków szybko, sprawnie i zgodnie z wymaganiami. Przy granicy izraelskiej wiele stresu.....wojsko pilnuje aby nurkowie nie dopłyneli do Ellatu i nie podłożyli bomby.
Wczoraj, troszkę nocnego zycia zobaczyłam. Byliśmy z Ahmadem w barze Oxygen, 2Rosjanki na barze i 15 facetów odprowadzających je wzrokiem tu i tam. Lokalne pyszne winko czerwone, potem białe i do domu, bo rano pobudka. Ahmad wraca do Amanu w sobotę, więc wszytsko będzie wyglądało nieco inaczej po jego wyjeździe. Będzie czas na swobodne odkrywanie samemu co w trawie piszczy.

stacja Aqaba

2010-02-18T17:59:00.001+02:00

i stalo sie....jestem w Jordanii. bez łez sie obeszlo gdy zegnalam Dahab.....potem na prom Queen Neferettete i wysiadlam na czystym brzegu Aqaby. Bardzo duza roznica kulturowa. Porazajaca czystosc i logika. Ahmad odebral nas z portu, pojechalam z mloda japonka Saori, wyprodukowana w dahabie jako DM. Nowy produkt Samirka.
mamy przyjemne mieszkanko z pralka i balkonem, z ktorego nie widac morza, ale za to kawalek miasta. Aqaba polozona jest w zatoce, gdzie spotykaja sie 4 granice, Egipt,Izrael, Jordania i Arabia Saudyjska. Stad tez widok wieczorny to niekonczace sie swietlne gorzyste miasto. moje pierwsze skojarzenie z Atenami - i z zapachu i z klimatu.
Dzisiaj poza 3 nurkowaniami dla ogarniecia sytuacji podwodnej wiele sie nie wydarzylo. klientow nie bylo. rafy sa bajeczne, dahab to cmentarzysko, tutaj jest zycie. Setki wspaniale zachowanych koralii....kolory, o ktorych dahab moze juz tylko mowic w czasie przeszlym......bardzo pieknie pod woda, chociaz miasto jest tylko kurortem wielkim i daleko mu do klimatu beduinskiej wioski.
W nowym miejscu bardzo spokojnie, mamy stala pensje i prowizje, zakwaterowanie i wyzywienie w pracy....czyli nie ma sie o co martwic. nie mam sie juz co stresowac z powodu paszportu i problemu z wjazdem. udalo sie wszystko. Stad juz tylko do Polski.

nowa przyszłość

2010-02-15T11:12:00.000+02:00

I nastał plan ostateczny. W środę wyjeżdżam do Jordanii. Tam popracuję w bazie International Dive Center, może miesiąc, może ciut dłużej.....laser i do domu.

po

2010-02-14T18:40:00.000+02:00

już lepiej, napiszę później, bo mało czasu teraz. trochę czułam się przez te 3 dni jak ten biedny kotek, co to leży u nas sobie na dzielni i nikomu nie przeszkadza. Można obserwować wszystkie stadia rozkładu, nie jest też jedynym gatunkiem wygrzewającym się na słońcu po śmierci. Tutaj, służby miejskie czy też lokalna społeczność nie czuje potrzeby usunięcia zwłok z ulicy...leżą więc co rusz zdechłe kózki, baranki i koty...można dopatrzyć się ciekawych gatunków ryb, ostatnio widziałam przy pustej plaży duży kawał jeszcze mięsny jakiegoś delfina......a w wodzie nie spotkałam.
Początkowo widoki szokujące, ale po 6 miesiącach życia w prymitywnych, antyestetycznych warunkach nie widzi się wielu rzeczy. Uświadomił mi to Leon, który opisał miejsce jak zaraz po wojnie. Dla niego to pierwszy kontakt z krajami mocno rozwijającym się, Azją głęboką czy Afryką udającą geograficznie Azję.

choroba

2010-02-12T19:54:00.000+02:00

I chwyciło mnie cos na kształt choroby. Gorączka i gardło zawalone. Leze wiec grzecznie w lozku 2 dzien,nic fajnego. Ledwo przełykam sline, o płynach nie wspomnę.
Przeczytalam 30 storn Czwartej Reki. Co 3-5 kartek zapadam w sen kilkugodziny. Majaki wielopostaciowe.
Juz teraz ciut lepiej, bo zdecydowlalam sie przyjac Nurofen na zbicie goraczki. Idac za sladami Leona prowadze glodowke, aby skuteczniej wlczyc z choroba.

triumf Leona

2010-02-08T14:36:00.000+02:00

Leon rozpoczął animację tubylców w Yalla. Zorganizował jam session z bardzo dużą ilością alkoholu i kilkoma instrumentami. Proporcje narodowościowe nie były wyrównane. 12 reprezentantów z Polski pobiło mniejszość rosyjską i niedobitki pojedyncze czy podwójne z krajów kapitalistycznych
Na wieczorku obecni byli wszyscy Polacy rezydujący na stałę w Dahabie, również Paweł, z którym to nie widziałam się długi czas.

Foto jeszcze z końca wycieczki, u Ahmada na campie.

wycieczka

2010-02-07T16:26:00.000+02:00

Korzystając z nadmiarów,
czasu, pogody, dobrego towarzystwa,
odbyła się wycieczka.
2 dni poza Dahabem, z daleka od much i ludzi....a właściwie w połowie tak, a w drugiej jednak z tymi i tamtymi.

Pierwszy dzień w górach, nocleg przy ognisku, drugi dzień piesza wędrówka na odległe plaże Ras Abu Galum, powrót na bazę w Canyonie i nocleg u Ahmada.
Góry dobrze chronią przed wiatrem, którego ostatnio sporo w Dahabie, więc spokój i cisza,poza tym dobrze oddalić się na jakiś czasu od baru Yalla i wiecznie lejącego się rumu. Thomas okazał się dobrym kompanem, wciąż jeszcze ze sobą rozmawiamy hahahhaa.

Ras Gabu Galum to osada beduińska, znana z dziewiczych, piaszczystych plaż i koralowych ogrodów dostępnych tylko dla nurków, który zataszczą swój sprzęt na wielbłądach albo wykosztują się na wyprawę łodzią. Wygląda bardzo nieautentycznie. Jak fikcyjne miasteczko zbudowane na potrzeby kręcenia nowego westernu. Niski budżet. Praktycznie żywej duszy tam nie ma. W tym low sezonie przynajmniej. Warto było przewędrować spory kawałek na piechotę, byłam w tym miejscu 5 lat temu, wtedy tylko 3-5 wiat stało, dzisiaj jest nawet super market....i to nie jeden.

Trochę kilometrów w nogach, trochę niewygód, ale wypad bardzo udany. Kolejny plan aby udać się na południe. Rejony wydm piaszczystych i odległych raf Gabr-el Bint.
Zatem, ostatnie dni w Dahabie, poza pracą, której mało, spędzam bardzo wakacyjnie. Tak jak i inni, bo generalnie tempo życia w styczniu i lutym bardzo się odmieniło. Więcej spokoju ulicznego ogólnie rzecz ujmując.

islands

2010-02-05T14:50:00.001+02:00

Piękny portret Piotrka z Islands. ławica barakud, wiecznie obecna w tym miejscu, od lat, niezmiennie.
Ładne fotki, aż zaczynam się zastanawiać nad inwestycją obudowy do swojego Nikona. Może to już czas.....najtańsza opcja 1450 UDS plus przesyłka i cła. Hmmm,,, pomyślę jeszcze troszkę. Nie jest to jakaś straszna fortuna. Może jak sprzedam lampy i inne gadżety to będą fundusze na obudowę.
Pomysł już od dawna aktywny, ale wydatek nie mały. Jest to jednak narzędzie pracy, a nie pierścionek z brylantem. Zarobi na siebie.

party

2010-02-04T14:42:00.000+02:00

Archiwalne zdjęcie, co mi Paweł od znajomych podesłał, kiedy to na moje imieniny wypiliśmy morze alkoholu. Dostałam całą płytkę pysznych fotek z zeszłego roku, od Piotrka i Magdy.
Bardzo miło.

Paweł powrócił z Polski, zgubili mu walizkę z wódką, kiełbasą i soczewkami zamówionymi dla Kelly.....uj...mamy wszyscy nadzieję , że się odnajdzie.

Dzisiaj pomachałam Ahmadaowi, wczoraj jego wyjazd uczciliśmy serią Teqilli. Smakowa była, Leon teraz za barem w Yalla, mamy więc nieco większe porcje alkoholu w cenie 50.
Zimę zatem przeżyjemy.

Poza tym, wiatr, romans z Thomasem kwitnie, powoli jednak przygotowuje się mentalnie do opuszczenia Dahabu i zakończenia tej sielskiej przygody.

Zapytałam również konsula w Kairze czy może mi przedłużyć paszport, abym swobodnie mogła do Jordanii wyjechać i wrócić do Egiptu. Odpowiedział: paszportu nie można przedłużyć, proszę sobie wyrobić nowy bo zakłada Pani liczne podróże w niestabilnym regionie.

I co tu teraz o tym myśleć....uciekać trzeba.....hahaha.

lutowe wichury

2010-02-03T13:17:00.000+02:00

W Dahabie nastała pora wiatru. Sporego wiatru. Niebo się chmurzy, wciąż temperatura pod 30 stopni, ale fale uniemożliwiają pływanie i nurkowanie rekreacyjne. Mało nurków to i do pracy nie chodzę ostatnio. Wiatr bardzo przyjemny jest, ale oczy w soczewkach niestety nie lubią za bardzo powiewu urwistego.

Szykujemy się do zmiany mieszkania. Padł pomysł zamieszkania wspólnie w 9-10 osób. Dzisiaj idziemy obejrzeć dom do wynajęcia. 6 wypada zmiana jeżeli byśmy się zdecydowali. Ja, to już raczej z dystansem na to patrzę, bo moje losy w Dahabie to kwestia kilku tygodni. Dobrze mi tu gdzie jestem, nie ma też problemu aby się przenieść gdzie indziej na te ostatnie dni.

Dzisiaj pożegnanie Ahmada, jutro powraca Paweł z 3 tygodniowego pobytu w Polsce. Będzie świeża kiełbaska. Tak więc czas powitań i pożegnać wciąż trwa. Już niebawem moje good bye będzie trzeba zorganizować.......oj łzy wzruszenia z pewnością w nie jednym oku się zakręcą.

EGIPT mistrzem Afryki

2010-02-01T12:45:00.000+02:00

Wielkie szaleństwo wczorajszego wieczoru. Egipt w ostatnich minutach strzelił znamiennego gola. Przez 2 godziny na ulicach Dahabu nie ustawały tańce, a właściwie akrobacje z podwójnymi akslami. Wszyscy faceci tańczą jak tancerki brzucha, opanowali do perfekcji ruch biodrami. Płonęły pochodnie, flaga egipska długo powiewała na wietrze, potem zapanowała cisza i przenieśliśmy się do Kelly na pożegnalne party Stace.

Pojechałam na wielkie zakupy, do rana nie zabrakło nam alkoholu.
Rano spore fale na morzu, Dahab opustoszał, ogólne zmęczenie wczorajszym wieczorem. Zjadłam niesmaczne śniadanie na brzegu morza, fale wskakiwały nam na stolik, piękne słońce. Paskudna egipska kawa, ale i tak przyjemna to chwila była.

Na foto Thomas, entuzjastycznie pochwycił mnie ukruszając sobie jedynkę. Na pamiatkę.

wiejskie życie

2010-01-31T17:38:00.000+02:00

w dahabie spokój, cisza, można powiedzieć nuda. beduini namnażają wielbłądy, rodzą się szczeniaki, kociaki. Każdy teraz kocha football, dzieciaki i dorośli, turyści i miejscowi, wszyscy kopią.
Dziś finały, Egipt contra Ghana.
Za 15 minut zaczyna się zabawa,
ja idę się kąpać.

Wieczorem party, Stacey wyjeżdża z Dahabu. Fajna dziewczyna, może się uda jeszcze spotkać. wysyłam ją do Madrytu do znajomych ze skuotu. Sama bym z chęcią wyjechała.
Za 3 dni wyjeżdża również mój przyjaciel wielki, Ahmad. Wraca do swojej kliniki do Jordanii. jest więc to czas pożegnań wielkich.

Gabr-el Bint

2010-01-30T19:13:00.000+02:00

zakończyłam pierwszy tydzień pracy dla Hydena. Jutro wypłata. Bardzo sobie chwalę i miejsce i ludzi. Przyjemna atmosfera, wzorcowa plaża, spokój, zero arabskiego bałaganu, który często w 7 heaven odbierał radość dnia. Nurkowania troszkę się różnią, nie trzeba nikogo trzymać za rękę....
jutro mam czas wolny, idę trenować styl syreny, już co prawda bez monofina, ale z pełnymi płetwami też dobrze się płynie.
W związku z nawiązaniem nowego zawodowego kontaktu zatrzymam się jeszcze na jakiś czas w Dahabie. Hyden przyjął mnie jako freelancera, więc nie zawsze będę miała co do roboty, ale to mi pasuje do czasu wyjazdu bardzo. Oby tylko nowi klienci przyjechali, jutro zmiana turnusu.
Dzisiaj, po raz pierwszy udało mi się zanurkować na najładniejszej rafie Dahabu czyli Gabr-el Bint......troszkę pochmurno było, więc kolory słabe, ale piękne, piękne miejsce. Foto z łódki w załączeniu.

Ostatnio dużo imprez i alkoholu. W dniu sławnego meczu Egipt-Algieria, kiedy to Egipt strzelił 3 gole w Dahabie zapanowała wieczorna euforia. Udzieliła mi się ta piłkarska feta. Oj głowa i sumienie długo cierpiało.
Ostatni tydzień spędziłam w towarzystwie młodego Belga o imieniu Thomas, podróżnik zabawny. Młody bardzo, ale na kilka dni wesoło z młodym pokoleniem poobcować. Thomas już drugi miesiąc w Dahabie, niebawem zaczyna swój Open Water, ja póki co rezygnuję z kursu instruktorskiego. Luty odpada. Przemyślałam sprawę, zrobię to już z nowym paszportem w kolejnej podróży.

dzień australii

2010-01-26T19:23:00.000+02:00

pierwszy dzień w nowej pracy. Znajomy Mahmmud zapoznał mnie z szefem bazy Black Rock Dive Center http://www.blackrockdivecentre.com/, sympatyczny Anglik o imieniu Hyden przyjął mnie wczoraj na próbę. Dzisiaj zatem miałam 2 nurki. Przyjemna odmiana pracować z Angolami czystej rasy. Wydarzył się mały wypadek nurkowy, a właściwie zbyt szybkie wynurzenie jednego z nurków, które może nie jest najlepszym startem.......ale mam się pojawić w pracy jutro. Może więc ten incydent nie będzie dla mnie żółtą kartką ani wilczym biletem.
W związku z tym czekam na rozwój sytuacji, jeżeli praca się poukłada jak trzeba zostanę jeszcze troszkę. Póki co Hyden nie ma problemu z moimi papierami i brakiem wizy, ale jak będę chciała zostać na pełen etat to formalności trzeba będzie załatwić.
dzisiaj wielkie święto Austalijczyków, Nicka nie ma w domu, pewnie już w barze piwo dziesiąte pije. Sporo Aussies dookoła więc zaraz szybki prysznic i do baru Blue Beach uciekamy. Leon szczęśliwie też pierwszy dzień w nowej pracy, ten sam znajomy mu naraił robotę . Póki co dużo zapału i energii, dobrze, bo 6 lutego nowy czynsz trzeba zapłacić.

party na łódce

2010-01-23T12:07:00.000+02:00

z braku pracy organizujemy imprezy. Kolejna dzisiaj. Roma wynajął łódź na 40 osób, wyruszamy przed zachodem słońca. Panna Fontanna znów więc w akcji.
Obok plakacik z poprzedniego eventu. Całość przygotowała Stacey, w tajemnicy i ukryciu. Dobry tekst, dla tych co biegle posługują się angielskim.
Póki co imprezy w Yalla zawieszone, Stacey zwolniona, szef zwleka z wypłatą kasy za granie, nie spieszy mi się więc z powrotem w to miejsce. Poza tym manager jest ciężki w obsłudze, egipski nowoczesny golero. Uffff....
Tymczasem biegnę do wody, o słońce grzeje bardzo.
Allah Akbar.

leon zadomowiony

2010-01-20T17:00:00.000+02:00

teraz może kilka słów o Leonie. To już prawie tydzień jak z nami, pod jednym dachem. Z uwagi na duży wkład w społeczność mieszkaniową, pozostawiliśmy z Nickiem Leona na stanie.
Gotuje nam wybornie, zachwycony możliwościami prostych posiłków. Odżywiamy się zatem zdrowo i regularnie.
Dzisiaj Leo zaczyna pracę w nocnym clubie RUSH. Na razie 2 razy w tygodniu, bo mały ruch turystyczny, ale są opcje, że i na pełen etat zostanie.
Z pracą teraz ogólnie trochę ciężej. I dla nurków i dla turystów.
Ja wciąż w zawieszeniu.

Dzisiaj o 7.30 pojechaliśmy poszukać mant i płaszczek na piaszczystym dnie poza Dahabem. Miejsce polecił mi Patrick, bo tam kłusował.
Namówiłam na wyprawę 5 osób. Pojechaliśmy. Godzina pływania w wielkim błękicie.....nic nie widać, biliśmy rekordy freedivingu. Póki co schodzę na 10 m tylko, bo strach mnie jeszcze ogarnia, że powietrza w płucach nie starczy na wynurzenie.
Po godzinie zabawy natknęliśmy się na 3 eagle ray. latające podwodne nietoperze, piękne zjawisko. Warto było ruszyć cielska. Poza tym, rafa choć w tym miejscu szczątkowa to zachowana w przepięknym stanie. Aż miło popatrzyć.
Potem, w ramach treningu i oddania czci morzu, zebrałam wielka torbę śmieci, które poburzy dryfują w naszej zatoce. Jutro planujemy pospolite ruszenie wyłowienia wszystkich reklamówek z morza. Enszallah!!!

meta zjawiska

2010-01-19T16:32:00.001+02:00

dahab nawiedziła potęzna burza.
9 lat nie było błyskawic.....2 lata nie spadła kropla deszczu.
Padało całą noc, dahab pozostał na 2 dni bez prądu i sieci komórkowej. Drogi nieprzejezdne, zalane i rozmyte.Potęzne masy błota spłyneły z gór do morza, po kilku godzinach zmagania się wody z napływającą mazią, morze poddało się, powoli pomieszało się tworząc na kilka godzin, może dni, breję w której nikt nie chce się zanurzyć.
Dzięki deszczowi wszystko nabrało nowego koloru....
góry oczyściły się z pyłu, mienią się tysiącem odcieni teraz.

Miasto troszkę obmyte, na pewno zmusiło to zjawisko do sprzątania....my, bardzo szczęśliwie, jako nieliczni, zachwolaliśmy pełną suchość. Leon oglądał meta zjawisko z dachu, podniecony przybiegał co chwila abyśmy sie ruszyli oglądać tysiące błyskawic rozpruwających niebo.

powoli już wszystko wróciło do normy. telefony działają, niektórzy stracili domy, niektórzy ponoć i życie. Mówi się o plotce wypadku na drodze, w którym miałoby niby oddać życie 10 osób. Informacja nie sprawdzona.

Od 5 dni bez pracy, myślę o przeniesieniu się na boat safari do sharmu albo do jordani. Czekam na odpowiedź w sprawie pracy. Zważywszy, że muszę niebawem powrócić, szkoda marnować czas. Nie nurkowanie też jest przyjemne. Nudzenie się i nic nie robienie tez. Duza zmiana po szaleńczym trybie pracy przez ostatnie 4 miesiące.

pat

2010-01-17T12:15:00.000+02:00

kolejna kartka w kalendarzu. troszkę brak weny pisarskiej. ogólnie czas powitań i pożegnań.
do edenu przyjechał leon. rozpoczął od imprezy na pustyni, dla mnie wyjątkowa krótka w pamięć była. Dużo rumu wypiliśmy w drodze, napoczeliśmy smakołyki z Polski, które zatachał na pustynie Leon.
kolejne granie w Yalla, 3 godziny i 150 LE w kieszeni.
dzisiaj ostatni dzień pata w domu. wielka szkoda, bardzo będę tęsknić. ostatnie dni wyjątkowo romantyczne. serce moje bardzo pojemne się wydaje, to chyba to słońce albo słona woda.
Patrick przenosi się na Filipiny, moje myśli na chwilę przeniosły się tam razem z nim. Apnea i spearfishing. Kto wie. Bardzo ciekawy i atrakcyjny ten Pat. Od nadmiaru wrażeń rozchorowałam się trochę. Dopadło mnie coroczne zapalenie tchawicy. Przebieg dosyć łagodny, ale jednak nurkowanie na kilka dni trzeba wyłączyć.
Z nurkowaniem wciąż się komplikuje sprawa. Samir i Atef wymuszają na mnie załatwienie wizy i pozwolenia na pracę. Nie pozwalają bez tego nurkować. Szukam alternatywy. Udało mi się wykonać kilka nurków dla Rosjan, ale Atefowi to również nie pasuje. Robi się więc niemiło, czas poszukać nowej "rodziny".
Póki co jednak uczę się hiszpańskiego. Dużo zapału i motywacji, nauka przyjemna również, szybko wiedza się instaluje w głowie. wciąż waham się z decyzją kursu instruktorskiego. 1500 euro nie chodzi piechotą. może jednak warto przycisnąć węża w kieszeni. Wrócić potem do Polski, wyrobić paszport, pozamykać kilka spraw i ruszyć w drogę z torbą nurkową. a może zacznę jako divemaster i dopiero później doszkolę....

na foto nasz piękny nasz house, Nick oraz znajoma Helen.

monofin

2010-01-13T22:26:00.000+02:00

dotknęłam jednego z marzeń...Pożyczyłam monofina i zanurzyłam się niczym duża rybka....bardzo trudne, nie jestem niestety syreną urodzoną, ale przy odrobinie wytrwałości nauczę się w kilka tygodni wybornej techniki pływania ze związanymi nogami.
na filmiku załączonym mistrz, dla wszystkich co nie wiedzą co to monofin i freediving. Ten pan na jednym oddechu przepłynął 200 m......
http://www.youtube.com/watch?v=F4BgRlIF_9M

piękne lato

2010-01-11T22:09:00.000+02:00

I nastało znowu....piękna pogoda się od kilku dni utrzymuje. Idealne warunki do plażowania, zero wiatru, woda przyjemna. Gramy sobie we freesby na piasku, popalamy haszysz i oglądamy wciąż nieznudzenie fascynujące życie podwodne.
Dzisiaj 3 piękne nurkowania, widziałam superową płaszczkę plamistą, popłynęłam za nią nieco głębiej...

Rozpoczęłam kurs hiszpańskiego, ticzerem jest Krzysiek, chłopak Kelly. Ma książkę dobrą i chyba dobrze nam poszło jak na pierwszy raz. Ambitny plan przerobienia całości w nadchodzących tygodniach. 2-3 lekcje tygodniowo. Zakupiłam już zeszycik i kolorowe pisaczki. Wiele motywacji we mnie teraz, po ostatnich romansach hiszpańskich, do nauki tego języka.

DJ Panna Fontanna

2010-01-09T17:38:00.000+02:00

oto nasz promocyjny board. Dobre była zabawa. Egipcjanie nie rozumieją naszej muzyki, ludzi myślących, dlatego mogliśmy się bezkarnie bawić w białym kręgu. Przepraszam za rasistowski podtekst, ale tutejsza ludność nie wiele różni się mentalnie od tej, która zbudowała piramidy. Dziko wciąż na maxa.
Za tydzień kolejna odsłona muzyczna.

Przeprowadziłam się do nowego domu. Właściwie to po raz pierwszy zamieszkałam na poważnie. Przez dwa tygodnie mieszkam jeszcze z Patem, francuskim instruktorem free divingu, potem na jego miejsce, do pokoju obok, wprowadza się Nick, wesoły Australijczyk, co robi u nas divemastera.
Odbyło się już małe welcome drink party, prawie wyjedliśmy do końca krakowską suchą i ogóraski kwaszone.....black currant też bliżej dna.

W nowym roku nasiliły się kontrole CDWS....co oznacza problemy wizowe.....mam nadzieję, że się poukłada.....Samir wyjechał, spokój ducha wrócił, mogłę dalej nurkować.

2010

2010-01-05T19:33:00.000+02:00

początek roku bardzo zabawowy i udany. program artystyczny dla agi i pawła prawie zakończony....dużo alkoholu wypiliśmy....jeszcze mi został 1 litr absoluta na czarna godzinę. ostatnie dni spedziliśmy z hiszpanami, oskar na zdjeciu, punkowy divemaster z madrytu. przyjemna znajomość. może się jeszcze spotkamy, propozycja przyjazdu na skuot do Madrytu do chłopaków bardzo kusząca.

wczoraj wyprowadziłam się od pawła, dzisiaj wprowadziłam na półeczki....luksusowe miejsce.

dzisiaj wielki start, o 22 gram muzykę w Yalla BAR. Będziemy tańczyć....do utraty tchu. Dj panna fontanna....hihihih, jak mi się spodoba to będę grała imprezy częściej.

powtorka

2010-01-03T10:22:00.000+02:00

musze kilka spraw uzupelnic, co to jeszcze starego roku dotycza....niespodziewane spotkanie poswiateczne, daniel z magda zajrzeli na kilkanascie minut do dahabu. szybkie plotki i baj baj.....bardzo mnie zaskoczyli. lubie niespodzianki.
potem juz zaplanowane odwiedziny, aga z pawlem. odebrani w srodku nocy, wyladowali niegrzecznie po czasie.......zapkupy w bezclowym bardzo udane, w drodze powrotnej pekla duza butelka Jacka Danielsa....potem tance na tarasie, tak na rozgrzewke prezdsylwestrowa, i dlugi sen.
impreza sylwestrowa rozpoczela sie w domu mohamada, przy wlaczonym telewizorze, gitarze i spiewach poczatkujacych muzykow.....o 11 ruszylismy do yalla baru, na plazowa impreze taneczna. wytanczylam sie szalenczo......moj stroj noworoczny zrobil niezaplanowana furrore....sukienka z sesji artemidy, ktora nigdy nie ujrzala swiatla dziennego na bilbordach, ujrzala blask ksiezyca w pelni w dahabie.....wszyscy do dzis wspominaja ta seksowna sukienke i party animal tanczace do utraty tchu. 2 butelki ogromne zoladkowej gorzkiej rozpuscilismy w naszych zoladkach.
a w nowy rok do wody na dwa nurki.....obudzic sie i powitac marine life....
w centrum zrobila sie nieco niezdrowa atmosfera.....ahmad przestal byc naszym kochanym managero. ja dostalam reprymende, steve porzucil prace....i takie tam, mniejsze i wieksze kwasy. wszystko na tle patologicznej zazdrosci miejscowych o popularnosc zagranicznych. szef dostaje piany jak ludzie prosza o nurkowanie ze mna, zamiast sie cieszyc robia sie z tego problemy. zobaczymy czy sytuacja sie poprawi.....jak nie moze trzeba zmienic srodowisko.
powoli juz pakuje sie do kolejnej przeprowadzki. dluga historia....pawel wpadl w jakies oblakane zauroczenie przed ktorym musze wiac. na imprezie sylwestrowej juz popisal sie szalencza zazdroscia o tance z hiszpanami....dzisiaj nie wrocilam na noc do domu i zapadl w depresje komunikacyjna.....oj, nie dla mnie takie wielbiace spojrzenie.....ufffff....\

coppa di parma

2009-12-27T00:13:00.001+02:00

dojechała dzisiaj do nas wyborna "coppa d parma".....prawdziwa świnina z Włoch. Strasznie smakowało. pyszne rarytasy powinny się również pojawić w plecaku Agnieszki i Pawła, już za kilka dni. Przybywają 30.....hurrraaaa...pierwsi gości!!!!!

na foto dzieciaki z dzielni, bose cwaniaczki. wiedzą, że zawsze mam zakupy smakowe i proszą o banany, cukierki, a w końcu i pieniądze. Gest banana zawsze mam. Potem biegną za mną rzez chwilę, aż do momentu kiedy przypominają sobie, że mieszkam z wielkim psem, a tutaj psa boją się wszyscy, Egipcjanie i Beduini, szczególnie jak duży....więc wataha dzieciaków rozbiega się między kozami.

podaję oficjalny adres dla wszystkich zainteresowanych pisaniem do mnie:

7 HEAVEN Hotel
Gosia Pytel
Mashraba
DAHAB
South Sinai
EGYPT

Boże Narodzenie

2009-12-26T23:51:00.001+02:00

święta w Dahabie pokończone. Dekoracje mało gdzie wytrzymały do drugiego dnia świąt. Mikołaja nie widziałam. Prezenty jednak były,
i te małe i te duże. Bonów świątecznych i paczek
z pracy nie dostaliśmy, ale jakby luźniejsza atmosfera i kto chciał miał wolne (nikt jednak nie chciał).

Wigilia kameralnie, w górach, przy ognisku, z kurczakiem i rumem. Cisza, spokój, dużo gwiazd. Rankiem, 25, nurek. Potem obiad u Kelly i Krzyśka w polsko-austalijsko-duńsko-słowackim gronie, tajskie jedzenie. Wieczorem kolorowe drinki w Yalla Bar, tańce w RUSH i taxi do domu.
Chyba po raz pierwszy tak zabawowo i mało jedzeniowo na święta.
Kontakt z rodziną bardzo skromny, ale nawiązany, kilka minut. Całuję mocno raz jeszcze wszystkich.

święta

2009-12-22T23:32:00.000+02:00

w dahabie szykują się święta, malują chodniki, czyszczą wentylatory....takie porządki.
u nas w bazie odmalowali nawet grzyba w łazience, tak na szybko oczywiście, emulsyjną, razem z połową umywalki i kranem, ale tak tu już jest - budownictwo na poziomie jaskiniowców.
ja, póki co list do świętego Mikiego napisałam.....wpada do nas niebawem....a plany na święta jeszcze nie ustalone, może pójdziemy w góry, może będzie tyle pracy, że będę pracować....dam znaka.

przeprowadzka

2009-12-17T17:29:00.000+02:00

zamieszkalam w normalnym domu....w dzielnicy z dala od morza i zgielku, z kozami i beduinami czyli na assali (po polsku chyba kozanow czyli nie daleko padlo jablko od jabloni....).
pierwsza noc na nowym miejscu udana, chociaz caly czas snily mi sie straszne horrory....mam nadzieje, ze doolola wszystko dobrze, ze to tylko zly sen byl. mieszanko komfortowe, jest biezaca ciepla woda, pralka, teraz o powierzchni chyba 40 mkw....ladny widok na gory etc.... aby dotrzec do pracy na rowerze potrzebuje dokladnie 6-7 minut, nie jest wiec zle. dahab to wciaz wioska, chociaz bardzo globalna i multikulturowa. wkrotce zamieszcze jakieś foto z nowego domu....poki co goscinnie na komputerze ahmada - bez polskich liter.
dzisiaj ostatni dzien pracy naszego Richarda...fajny to byl chlopak...moze wroci w lutym do nas......moze, moze , moze...czesc osob wraca, czesc tylko tak mowi. tak jak z sikaniem do pianki. nurkowie dziela sie na takich co sie przyznaja i na tych co nie....
ja odzwyczajam sie od tego komfortu, bo nie da sie nie zauwazyc, ze potem pianka zalatuje na wietrze moczem. trzeba wiec wstrzymywac zwierwcze....

maria maria

2009-12-14T17:12:00.002+02:00

od kilku dni awaryjnie mieszkam z Marią. szalona duńska dziewczyna, marzenie większości tutejszych chłopców. Zostałyśmy przeniesione do pokoju z łazienką w pierwszym rzędzie...nie wiadomo czy w nagrodę czy za karę. Jest wesoło, ale już nieco wyrosłam z bałaganiarskiego stylu życia młodocianych. Trzeba zatem nadać wydarzeniom mieszkalnym nowego wymiaru.
Ponieważ dobry wujek Samir już mnie tak bardzo nie kocha, postanowił wprowadzić opłaty za pokoje dla staffu. Tym samym podjęłam decyzję wyprowadzenia się w inny, uroczy zakątek Dahabu. Rozglądam się pomału za czymś wyjątkowym, a póki co na dniach wynoszę się do znajomego (padło na Pawła nr 2), wstępna opcja jest zamieszkać osobno z Pawłem nr 1, jak coś okazyjnego ciekawego znajdziemy. Neutralny grunt, dobry kontakt. Będę miała swoją kuchnię i lodówkę, co do tej pory było tylko marzeniem ściętej głowy. Paweł nr 2, ten z ostatniego obrazka, instruktor z dużym psem, bardzo zaprasza do siebie na dłużej niż kilka dni, ale tak odważnej decyzji jeszcze podjąć nie mogę. Komfortowa to opcja, bo miłe lokum, ale ale.... no właśnie!

dahab wciąga

2009-12-10T17:43:00.000+02:00

Ostatnie dni troszkę chłodniejsze. Wieczorami, a właściwie już wczesnym popołudniem popijamy herbatę i siedzimy w polarach. Trudno ciału powrócić po nurkowaniu do normalnej temperatury. Zaczęłam już nosić docieplacz, co oznacza 2x7mm. Znacznie lepiej. Docieplacz jeszcze nie znoszony, sztywny i nieprzepuszczający wody, ale kilka nurków i da się i w nim swobodnie poruszać. Póki co czuję się w nim jak Michelin albo bojka. HIHI....tak właśnie.

Na foto Paweł, dla wszystkich zainteresowanych.
Dużo czasu razem ostatnio spędzamy, dużo nowych informacji, pomysłów i możliwości.

Ogólnie, muszę przyznać, że pobyt w Dahabie mnie zaskakuje, podoba mi się coraz bardziej, lubię tutejszy spokój, nie nudzą mnie rafy i miejsca, wszystko płynie swoim rytmem, jest bardzo zbalansowanie. Niczego mi nie brakuje, pogoda idealna, trzymam dietę bezglutenową (co okazuje się strzałem w dziesiątkę), popijam spokojnie zieloną herbatę, powróciłam trochę do jogi. Mam czas dla siebie i dla innych, lubię bardzo nową pracę.
Może dlatego mylę aby zostać przy tym na dłużej.

58 m

2009-12-08T17:33:00.000+02:00

jednodniowy wypad poza dahab. paweł zabrał mnie na ras mamlah - 2 Polaków technicznych podejmowało kolejną próbę penetrcji jaskinki na głębokości poniżej 100 m. Pomagaliśmy im się ładować do wody - doszłam im pomachać do dziury na 58 metr. Cool! Niestety, narkozy azotowej nie było.....Prywatna wycieczka w 4 osoby, bardzo sympatycznie, rafa dziewicza.
W załączeniu foto.
Z okazji Mikołaja zrobiłam również specjalizację NITROX. Trochę matematyki...ufff....liczono, mnożonko, dzielonko.

w grudniu po południu

2009-12-05T18:13:00.000+02:00

Barbórka. Pamiętałam o tym wyjątkowo dobrze. Dusza wałbrzyska się odezwała. Jakoś na wpół świadomie powracam do rodzinnych stron i tradycji. Mama ostatnio dzwoniło, może to i dlatego.
Zakończyłam też pierwszy tydzień pracy divemasterskiej. Kulu tamam, chciałoby się powiedzieć po arabsku........
Tak zaczęłam pisać wczoraj jak mnie wywaliło z sieci na cały wieczór.
Dzisiaj dzień rozpoczęłam od aktualizowania swojego Windowska i Mozilli.....po raz kolejny przeklinam zakup komputera z vistą....ble!!!!!!
Powoli zaczynamy rozmawiać o świętach i jak je spędzimy. Stół wigilijny na pustyni czy tez huczna popijakwka w stylu duńskim. Zdania sa podzielone. Zapowiada się wesoło. Każdy ma gdzieś tam rodzinę z krwi i kości ale tutaj tworzymy coś na kształt komuny, dobrze skumplowanej, więc można mówić o rodzinnej atmosferze.
Szykuję się więc do zakupów online.....na Mikołaja. Mam nadzieję, że sanie docierają na pustynię.
Ja już dostałam prezent gwiazdkowy - podręcznik instruktorski z hologramem za 100 baksów.
Hehe...inwestuję zatem.

#262169

2009-11-28T12:39:00.000+02:00

od tygodnia jetem numerem 262169! Tym samym, moje założenia dahabowe zostały wypełnione. Odbyła się intensywna impreza z okazji otrzymania numeru. Po snorkel teście zasnęłam nieprzytomnie w środku imprezy. Przed 12 byłam już grzecznie zdeponowana w swoim łóżku. Wszyscy zaproszeni bawili się przy ponczu dużo dłużej....
Na pierwsze zlecenie nie musiałam długo czekać, ledwie przebudzona po hucznym fetowaniu, otrzymałam parę vipów do nurkowania na kilka dni. He, he.....głęboka woda.
Pierwsze nurkowanie - Islands, bodaj najbardziej pokomplikowana rafa dahabu. Udało się jednak wrócić do wyjścia. Drugiego dnia racy moja grupa rozrosła się już do 8 osób, a trzeciego dnia głębokość nurka wzrosła pod 40. hehe... szybko to leci.

Egipt PANY

2009-11-23T16:49:00.000+02:00

przegapiłam relację z meczu, który chyba był najważniejszy w tym roku dla tego kraju. przegrali, ale za to co działo się w tych dwóch połowach.....uffff, paraliż miasta totalny. tylko mecz się liczył i głośne relacje komentatora.....Ahmed do Mohamada....Ahmad, Ahmad....!!!!!! Strasznie mnie to ubawiło.
Po meczu, wiadomka, żałoba troszkę. Nie udało się przejść dalej....
Dzisiaj już nikt nie pamięta.

cdn

2009-11-21T15:14:00.000+02:00

odcinek klanu numer dwa. steve, instruktor z dublina. woli whisky od haszyszu. ma aparat podwodny którego pożądam, ale pomimo że mieliśmy układ, że zostanę na noc za aparat, nie dostałam aparatu. muszę się więc bardzie starać.
paweł, instruktor z planety, hehe... nadzwyczaj kulturalny i uprzejmy, aż zatęskniłam za polską twardą kurwą.
próbuję rozłożyć moje uczucia i ich brak równomiernie, aby każdy z nich czuł się w równym stopniu niezaangażowany. przepraszam jeżeli liczyliście na jakieś konkrety, konkretów w tym przedmiocie brak.
dzisiaj powróciłam do pracy po 1.5 dniach laby. wypoczęta, odespana, wybawiona.
podziwiałam dzisiaj szalonych kite surferów, co oni wyprawiają na tym wietrze. dzisiaj też na porannym spacerze odkryłam zakątek dahabu, gdzie chciałabym zamieszkać, klimat chorwacki....wąska piętrząca się uliczka, dużo orchidei i starego kamienia. powęszę tam w poszukiwaniu żywej duszy. dzisiaj nikt żywy się pojawił.
ze spaw codziennych, naprawiłam swojego bika...już nie dawałam rady z obwisłym łańcuchem i brakiem hamulców.
codziennie otrzymuję smutne wieści z wro, że bilety do dahabu za drogie, że nie będzie gromady sylwestrowej. a z drugiej ręki, od przyjeżdżających, że płacą za lot z niemiec kilka euro....jak trafię na taką okazję natychmiast rezerwuję cały aircraft. chęć podzielenia się tym pięknym miejscem rozrywa serce.

fred and friends

2009-11-21T14:08:00.000+02:00

W krótkim skrócie opowiem o swoich znajomościach.
Fred the Fish,
kanadyjczyk z Montrealu, poznaliśmy się kilka lat temu. Co jakiś czas spędzamy wieczory w jego górskim domku z widokiem na morze. Zawsze mieszka w uroczych zakątkach Dahabu.
Do tego worek zioła i czuję się jak na małych wakacjach. Fred chwilowo odpoczywa od swoich rosyjskich miłości, więc dobrze nam się układa relacja towarzyska. Nie romansujemy, ale z zewnątrz może to wyglądać inaczej.

W kolejnym poście opowiem o Pawle, Ahmedzie i Stevie, bo to z nimi właśnie czterema spędzam najwięcej czasu w Dahabie. Czy to wystarczy?

2009-11-17T17:41:00.000+02:00

zima trwała 3 dni. powróciło słońce i podniosła się temperatura wody. znowu mamy niezmienne 25 stopni. i niech tak zostanie. czasami zawieje jeszcze wiatr porywisty, ale przecież mamy połowę listopada, powinno być wietrznie.
po kilku tygodniach ubierania się w stylu hawajskim wyciągnęłam bluzę i jeansy, ale przyjemnie.... tutaj takie drobiazgi sprawiają sporo frajdy. mam jeszcze polar w zapasie, ale tak jeszcze nie przemarzłam.

kilka dni temu zanotowałam pierwszy pochmurny dzień, też zachwycił. Pod wodą raczej bez większych zmian, większe prądy, ryby walczą z naturą próbując chronić swoje terytorium. ja jeszcze w pojedynczej piance, nie marznę, ale niestety musiałam ją raz obsikać. Sikanie do pianek jest zjawiskiem powszechnym, są też tacy co się do tego nie przyznają. Ja, do tej pory wytrzymywałam, miałam nawet swojego rodzaju blokadę psychiczną, ale jak przyszedł właściwy czas to wiedziałam, że mogę zlać się w przysłowiowe gacie. Troskę mi wstyd.

rozpoczęłam niewinny romans. haha, wiedziałam, że oczekiwaliście długo na sensacyjne wątki z podróży. na razie nie będę się rozpisywać. w tym wieku już krew wolniej krąży i człowiek nie ekscytuje się byle czym. mogę tylko zapewnić, że nie jest to relacja katolisko- muzułmanska. raczej divemastersko-instruktorska, czyli wieczorami możemy sobie rozmawiać o nurkowaniu, heheh, ale tgo nie robimy.
Grono dahabwych znajomych powiększa się i umacnia. Sporo narodowości, imprez i ruchu wokół, ale radzę sobie z tym dobrze. jest czas na kino, pływanie, czytanie książek.Cyklicznie pojawiają się rodzime trunki, smakołyki z rosyjskiej restauracji (prawdziwe pirogi ruskie sprzedają tuż za moim domem), dorwałam ostatnio nowy Przekrój. Lada dzień moja divemasterska aplikacja zostanie opatrzona numerem, a wtedy nastąi kolejny zwrot akcji. Nowe wyzwania.

divemaster

2009-11-16T20:06:00.000+02:00

jakiś czas temu zakończyłam traning divemasterski - oczekuję na numer......ufff...powoli szykuję się chyba do egzaminu instruktorskiego. Na wiosnę.

na zdrowie allaha

2009-11-07T23:35:00.001+02:00

małe wakacje na wakacjach. urwałam się z pracy i wypoczęłam z Fredem na dachu. Przyzwoite wino. Dobry czas. A w pracy, jak w pracy, spędziłam 30 minut na przekonywaniu młodej Koreanki do zanurzenia głowy pod wodę - bez skutku jednak. Jej umysł zablokował funkcję oddychania przez automat. Fantazja mieszkańców Far East wciąż mnie zadziwia. Nie potrafią pływać a zapisują się na kursy nurkowe. Dzisiaj pomagałam Chińczykom.....uffff....ciężki owd się zapowiada....

zima

2009-11-06T14:40:00.000+02:00

i zaczęła się zima. Powiało wiatrem, nie tylko od wschodu. Zrobiło się chmurzasto, ale to tylko dodaje niebu uroku, permanentny błękit nudzi. W nocy potrzebny kocyk, wieczorami długi rękaw. Podoba mi się tak. Morze szaleje, fale uniemożliwiają pływanie i nurkowanie wielu niedoświadczonym. Pojawiające się prądy porywają nurków, mieszają szyki. W takiej zmianie pogody jest coś interesującego, motywującego do zmian na własnym podwórku. kończę kurs, pozostały jakieś resztki do zaliczenia, dni właściwie policzone. Odkąd pojawił się w obejściu Richi mam więcej luzu ale i też sporo wpadek logistycznych. Richi Zeelander, tak go nazywam pokrętnie, wydaje się nie mieć oleju w głowie i żadnego doświadczenia życiowego, a na pewno nie pracował w charakterze pracownika umysłowego. He, he...pocieszne stworzenie z niego. Wszystko go zaskakuje, przelatuje przez palce, prawdziwa z niego pomoc, skarb. Nie mniej jednak moge mieć dłuższe dni, wolne wieczory i spóźnione poranki w pracy. Wspaniale! Staram się tym samym przymykać bardzo oko na jego nielogiczne posunięcia i wytrwale ćwiczę swoją cierpliwość. Wybuchu szału jeszcze nie było.
Pasiki, znajomi (chyba już bardziej z Londynu niż z Wałbrzycha) opuścili Dahab. Na pożegnanie wigilia z szarkiem, kilka nurków wspólnych i papa...Nie zdążyłam podziękować za podarki które mi pozostawili w torebuni na boku, dziękuje, przydadzą się te szpargały. Wspólnie odkryliśmy wspaniałe alkoholowe połączenie : sok z granata i miejscowy rum. Pycha, bezbolesny poranek, smakowe że hoho!

post nr 28

2009-11-01T15:09:00.000+02:00

80 dni poza domem, a tu dopiero 28 post. przepraszam. i do tego bez fotosów ostatnio. samo pisanie o tym, że wszystko dobrze, zdrowo i szczęśliwie wydaje się być mało znaczące. Codziennie nurkowanie, szisza, proste jedzenie, czasami sprawy się pokomplikują - nie ma bananów w sklepie albo głowa boli od alkoholu. Prosto i prymitywnie. Rozmyślam, aby zacząć uczyć się arabskiego i wyprowadzić do uroczego domu przy plaży. Jak zakończę divemastera, to chyba za 2 tygodnie maksymalnie to wtedy podejmę kroki. Póki co uczę Richiego ogarniać sprawy w officie, ale chłopak ma potężny chaos w głowie. Mimo że stara się bardzo to nie jest w stanie efektywnie pracować, ani efektownie nawet, bo cały czas żuje i wypluwa osłonkę na ruszających się jedynkach. Chryste Panie, ale obrzydlistwo.
Właśnie robiąc tysiąc rzeczy na raz zablokowałam sobie hasło do banku internetowego..... bleee....strasznie nie dobrze. Musze dzwonić do Polski zatem.

boat trip

2009-10-29T11:06:00.000+02:00

i udało się zorganizować pierwszą od czterech lat wycieczkę łodzią na odległe Dahabowi rafy. Tym samym miałam day OFF. Wspaniałe uczucie, wiatr, łódka, relax. Wieczorem wraz z Pasikiem i Zoltanem wykończyliśmy litrowy gin, co sprawia, że moja głowa jest dużo większa i jakby pełna wody. Po raz kolejny trzeba się przyznać do słabości kondycji przy konsumpcji alkoholu. Tutejsze warunki sprzyjają odpoczynkowi przy sziszy, nie przy napitku.
Dzisiaj podejmę próbę zdania egzaminu ze sprzętu. jak mi głowa wcześniej nie pęknie, hihi...
spóźnione foto z okienka wizowego - procedury wciąż nie pokończone, wiza w drodze.
Uściskiwuję!

praktyka

2009-10-25T15:02:00.000+02:00

sezon w pełni. dużo pracy, ale i dużo nauki. Fizyka po angielsku za mną, dzisiaj fizjologia ( znaczniej przyjemniejsza materia). Od kilku dni mam pomocnika, Richard z Nowej Zelandii. Dobry z niego kompan, trochę za dużo pytań zadaję, mówi perfekcyjną angielszczyzną, co mnie już trochę denerwuje i nosi jakąś sztuczną plastikową osłonkę na zęby,która pozostawia w różnych miejscach jak je i pije. Obrzydlisto....postaram się zrobić foto dokumentacyjne....Wujaszek Samir wrócił, zagania wszystkich do pracy, w związku z szałem sezonowym brakuje wszystkiego, jak na wojnie. Pozdrawiam więc z frontu, temperatura otoczenia 30, wody 25.
Dziś mało czasu, postaram się nadrobić później.

nowy wymiar

2009-10-18T23:24:00.000+02:00

wczorajsze imieniny były huczne. bardzo dużo wódki musiałam wypić. i tej z górnej i tej z dolnej półki. bleee..... nurkowym zwyczajem wypiłam również alkohol nalewany przez rurkę z założoną jednocześnie maską - można się udusić. Dzisiaj jednak samopoczucie obrzydliwe. Nie zdawałam sobie z tego sprawy dopóki nie zeszłam pod wodę. Pulsująca głowa i ściśnięte flaki, pawik w przełyku trzymany przez 42 minuty. Oj, nigdy więcej nie dopuszczę do takiego zestawienia. Wczorajszy alkohol to ostatni alkohol. Kolejny może bardziej symboliczny i dopiero za jakiś długi, długi czas.
Czas pod wodą umiliły mi jednak widoki - divesite o wdzięcznej nazwie Islands po raz kolejny mnie zachwyciło..... 2 ośmiornice, ławica barakud i piękne korale. Hassan poprowadził nas nowa trasą - wspaniały szlak. Po wynurzeniu jednak czułam jedynie słabość i niezborność ruchową.
Dzisiaj egzamin z fizyki.....chryste panie, nic się nie zmieniło, wciąż fizyka jest nie do pojęcia. Musiałam ściągać z klucza odpowiedzi... Wstyd!

rower visa i imieniny

2009-10-17T19:17:00.000+02:00

Dużo wątków muszę poruszyć aby pouzupełniać moje dokonania tutaj. Kolejność przypadkowa. Wykonałam kroki w kierunku legalizacji swojego pobytu tzn. pojechałam na wycieczkę do TOR załatwić wizę na kolejne 6 miesięcy. Koszt 1 euo. Jeszcze muszą potwierdzić mój profil z lokalnymi security i wiza gotowa do odebrania.
Zakończyłam specjalizację pt. deep dive, przypieczętowana zalogowanym nurkiem o głębokości 41 m. Był to również mój pierwszy nurek jako przewodnik. Prowadziłam grupę 3 nurków - nie było trzeba korzystać z planu awaryjnego, na moje szczęście.
Rozpoczęłam już na dobre procedury divemasterskie - powoli kolekcjonuję punkty i jak wszystko wypadnie zgodnie z założeniami to w 3 tygodnie kończę nauki.
Posunęłam się do przodu - powoli i w pyle, na rowerze. Zakupiłam rower. Za szlachetną cenę 110 LE. Dla niezorientowanych w walutach wyjaśniam, że to wydatek rzędu 20 dolarów amerykańskich.
Koniec roku się zbliża, więc małe szaleństwo w centrum. Dorabiamy papiery, wymyślamy statystyki itd. Wszystko po to, aby coroczna wizytacja centrum wypadła bez zarzutu i aby przybito nam pieczątkę, że możemy działać w roku 2010. Mój kociak rośnie szybko, zdaje mi się, że jest chłopcem ale zbyt wcześnie aby potwierdzić tą informację na 100 %. Posikał mi troszkę w pokoju, to na pranie, to na łózko. Standardowe procedury zastosowałam, powoli przyzwyczajam go do spania poza domem. jest waleczny i dobrze sobie radzi w naszym wielkim kocim środowisku.
Dzisiaj celebruję imieniny, niewytłumaczalne dla cudzoziemców święto. bO niby kiedy są imieniny Mohammada, Ahmada i Saori... Dziękuję rodzicom za telefon, miła niespodzianka. Ostatnio jakoś rzadko na necie bywam, więc i okazji z rodziną porozmawiać nie miałam.
Jakiś czas temu przekonałam się na nowo do alkoholu.....niestety po tygodniu eksperymentów stwierdzam, że w mojej diecie pojawiło się zaburzenie i skóra nie lubi alkoholu. Jak tylko poluzowałam rygorystyczne założenia efekt sie natychmiastowo zmienił. Ciężko jednak trzeba pracować na oczyszczanie organizmu. Motywacja troszkę mniejsza, bo przyjemnie jest zjeść ciepły placek i napić się zmrożonej wódki i ginu. Dostałam od klientów alkohol, więc i go wypiłam. Tfu, świństwo!!!

alicja w krainie czarów

2009-10-10T20:35:00.000+02:00

bajkowe doznania ostatnio. nurkujemy w przepięknych ogrodach rajskich. świat fantazji. wieczorem dym o egzotycznym zapachu, skusiłam się też na alkohol. Miłe doznanie. Dzisiaj dostałam na pożegnanie 1 litr wybornego Bombay ginu od klientów. Chyba się nie zmarnuje...
Zaprzyjaźniłam się z Ahmedem, instruktorem z Joradanii. Sympatyczny i otwarty, ale romansować z nim nie będę. Postaram się mimo wszystko utrzymać czystość rasy.
Ahmed jest optykiem, ale od czasu do czasu przyjeżdża do Egiptu pracować jako instruktor. Całkiem przypadkowo w trakcie jednego z wieczorów opracowałam plan powrotu do domu. W drodze do Polski pojadę do Joradnii zooperować laserowo wadę wzroku. Jordania ma najwyższy standard medyczny w całej zatoce - zabieg w wytwornej klinice kosztuje 400 EUro.....ale po zabiegu nie można 3 miesiące nurkować. Wspaniała wizja uzdrowienia zatem.

maleństwo

2009-10-07T11:45:00.000+02:00

mam maluszka. kocia znajda, którą przygarnęła Tracy kilka dni temu. Tracy i Jimmy wyjechali do Sharmu, zostawili mi kociaka. Ma 3 tygodnie, nie mam rodziny.spał ze mną bardzo grzecznie, wtulony w moją szyję, tuż między potylicą i poduszką. słodziaczek z tego szczeniaka, ma jeszcze szafirowe oczy, brudny pyszczek i miałczy jak tylko się obudzi.
nasza wspólna zabaweczka, przytulanka.
dzisiaj dzień zaczęliśmy porannym nurkowaniem. 6.45 bardzo dobra pora na przywitanie się z wodą. zatrudniłam nowego divemaster o imieniu Omar. Chyba dobry wybór.
poza tym wszystko po staremu, przesiąknęłam już tzw. diving industry.

pierwsze 37

2009-10-06T14:54:00.000+02:00

hej...witajcie. qrcze, znowu poślizg z pisaniem. tyle się dzieje, wieczory zajęte. codziennie nocne nurkowanie, nie ma czasu na neta. rozkochuję się w wieczornym sziszowaniu, próbuje nowe smaki. można zamówić sziszę o smaku cappucino, miodową i coca coli....hehhe zawsze coś dziwnego musi być w tym arabskim świecie.
okazuje się, że lata doświadczeń pracy w selectcampie robia swoje. Praca w centrum to chyba mój żywioł, wszyscy zadowoleni, klienci adorują, uwodzą i zapraszają do swoich odległych domowych zakamarków. Krąg znajomych się bardzo powiększa. miłe to, nie powiem.
foto zrobił znajomy, na 37 metrach.

master scuba

2009-10-03T11:54:00.000+02:00

czas tak ucieka szybko, że nie wiem kiedy i znowu luka w korespondencji z zagranicy (czy to się tak pisze?). wszystko się układa harmonijnie. nie mam czasu i weny na fotografię, ale wpadłam na pewien pomysł, o charakterze artystycznym. Zamawiam zatem aparat ze stanów i zaczynam podwodą przygodę. Opiszę szczegóły pomysłu w kolejnym poście, bo teraz bardzo w biegu.
Mija już miesiąc, qrcze, strasznie szybko a zarazem powoli się toczy tu życie. Wydaję mi się, że jestem tu od zawsze....
W międzyczasie robię MASTER SCUBA DIVER, zaczęłam od specjalizacji DEEP DIVE. 4 nurkowania na 40 m. COOOOOl.
Causy dla wszystkich zakochanych w blogu.

czekolada

2009-09-28T19:08:00.000+02:00

robię się na brązowo...
żeby zmieszać się z tłumem i ich jeszcze lepiej rozpracować.
bardzo spokojnie się zrobiło, 2 ciche dni na odpoczynek. mniej ludzi, jakaś ogólna zmiana turnusu chyba. Dzisiaj rozpoczęłam dzień bardzo porannym nurkowaniem, wstaliśmy o 6.....piękny poranek. 54 minuty pod wodą, aż gęsia skórka się pojawiłam pod neoprenem. Żałuję, że częściej nie mamy klientów co lubią wczesne nurki.
Dostałam drugi napiwek. Tym razem 20 funów (starczy na obiad), otrzymałam też kilka wyróżnień ustnych. Ludzie doceniają to co robię, widzą że jestem dobrym człowiekiem i organizatorem chaosu. Lubię to co robię, klienci zadowoleni. Otrzymałam propozycje pracy na Karaibach od sympatycznego małżeństwa z Holandii. Zabawili u nas kilka dobrych dni, instruktorzy nurkowania, podróżnicy, prowadzą biznesy nurkowe na wyspach. kto wie, może i skorzystam z propozycji.
Póki co okładam się maseczkami z glinki aby nadać odpowiedni a tonację :)

dobry czas

2009-09-27T17:22:00.000+02:00

no i zaczęło się życie podwodne na nowo. radość. uszy się sprawują. nowa energia w żyłach. w międzyczasie zastanawiam się nad akceptacją pozycji managera centrum. może warto na kilka miesięcy, większe pieniądzory, a obowiązki takie same jak teraz, czyli prawie wszystko na mojej małej, kreskówkowej, głowie. Dzisiaj obchodziliśmy podwodne urodziny, w najbliższym czasie zamieszczę foto.
Odwiedzam polskich nurków ostatnio, hmmm.... dziwna mieszanka.
Zapewniam wszystkich, że wszystko ze mną ok. Nie piszę, bo w dzień ciężko zobaczyć coś na wyświetlaczu laptopa, a wieczorami chce się zrelaksować i wyjść poza dom, więc nie ma czasu na internet.

uszy good

2009-09-26T13:01:00.000+03:00

nie pisałam, bo internet zapadł w śpiączkę. Płacisz, wymagasz, ale to koniec co możesz zrobić. moja kontuzja chyba zakończona, jeszcze nie chcę mówić, że wszystko się ma ok, ale przedwczoraj na nocnym nurkowaniu nie miałam żadnych problemów. Ufff..... ostatnio nasłuchałam się wiele o chorych uszach, barotraumach i przewlekłych, niewyleczalnych usterkach nurkowych organów słuchowych. Zawsze wydawało mi się, że profesjonalni nurkowie mają perfekt uszy ale wczoraj wywiedziałam się od polskich nurków z Planet Divers, że wielu z nich zmaga się z problemami opuchniętej trąbki, niedrożnej błony i zapchanych zatok. Naczytałam się, że przy lekceważeniu małych problemów można sobie uszkodzić wzrok i doprowadzić do stanu zatoru zatoki policzkowej, który usuwa się tylko operacyjnie. Wolałabym się w to nie pakować.
Wraz z nurkami z Polski do Dahabu przyjechały do mnie kabanoski....ależ to rarytas. tutaj jadło mizerne raczej, w restauracjach ceny europejskie, a przy niskim budżecie nie bardzo jest miejsce na codziennie jadanie na mieście. Rozwiesiłam sobie kiełbaski w pokoju, suszą się, patrzą na mnie codziennie. Wspaniały podarek. Bardzo dziękuje Magdusi, co spełniła to moje małe życzenie i Edycie co przemyciła to przez granicę. Nie muszę się z nikim dzielić, bo tutaj nie je się wieprza. Hurra.

2009-09-23T22:41:00.000+03:00

dni mijają, koty rosą, wiatr wieje. dużo by pisać, już nie codziennie, bo dostęp do netu płatny i nie zawsze jest na to czas, ale zawsze miałabym coś do powiedzenia, napisania. Wieczorem jednak przyjemniejszy jest relaks przy sziszy nad brzegiem morza niż ciepły komputer na kolanach.
Wczoraj spędziłam urokliwy wieczór z grupą nurkową z Kairu. Zabrali mnie na nocny wyjazd na pustynię, pieczony na ogniu koziorożec, spokój i widok zapierający dech w piersiach. W dolinie otoczonej z trzech stron górami polana- taras z widokiem na cały dahab i arabię saudyjską, marzenie każdego Egipcjanina. piękne miejsce. tak zabawiają się bogacze - organizują wypady rodzinne na pustynię z wykwintnym jedzeniem, bez alkoholu oczywiście. poznałam wyższą klasę niewątpliwie hehe...spędzają urlop w dahabie, w najdroższym hotelu panda resort, jeżdżą klimatyzowanymi furami i gdyby nie ich charakterystyczny długi ostatni pazur można by ich wziąć za Europejczyków. Bardzo sympatyczni, wykształceni, z nienagannym angielskim. Zapraszają gorąco do Kairu, bo Egipt to nie tylko Dahab. Dla porównania, że nie wszystko złoto co się świeci poznałam bogatych młodziaków studentów z prywatnych szkół amerykańskich. Kosmos. Lansują się na Jamesa Deana, fizyczne ideały z hollywódzkim białym uśmiechem, oj, ale w rozmowie są tak nieautentyczni, że zaparło mi w pierwszej chwili dech w piersiach. Posługują się jakimś filmowym angielskim z Beverry Hills, przysięgam. Nadęci i zapatrzeni w siebie komplemenciarze do mdłości. Ufff....dobrze, że pojechali z naszego hotelu, bo byliśmy sąsiadami i co wieczór zaczepiali mnie rozmowami o tym jak trudno jest znaleźć w życiu bratnią duszę.
jutro ostatni dzień postu od nurkowania, prawdziwy ramadan miałam. czuję się już super, lekarz mówił, że to drobiazg, zwykła dysfunkcja trąbki eustachiusza. Zakraplam tu i tam codziennie i chyba (oby) wszystko ma się dobrze.

chorobowe

2009-09-20T18:12:00.001+03:00

kilka dni zwłoki. dużo pracy, stanowczo za dużo. Odkąd andrea opuścił naszą bazę napłynęła fala turystów z różnych stron świata. Okupacja chińska, Rosjanie, Japończycy, Amerykanie. Robota pali się w rękach, brakuje sprzętu, usterki, zamieszanie i 35 stopni w cieniu. Oj, nawet mnie głowa rozbolała od tego biegania od wieszaka do wieszaka. Egipskie podejście do biznesu jest absolutnie niezrozumiałe, nawet nie próbuję się wdrożyć. Jeszcze nie oswoiłam się z ich krzykliwą intonacją, permanentnym papierosem w ustach i długimi pazurami u rąk, którym nie chcę się bliżej przyglądać. FUj, straszna maniera.
Wciąż zmagam się z zatokami, wczoraj skończyłam lekarstwa, ale nie czuję większej poprawy. Tzn., nie czuję już w lewej zatoce bólu, ale dziurka w nosie zatkana. Pechowo troszkę. Póki co 5 dni do tyłu z nurkowaniem, praca od rana do wieczora. Godzę się na to, bo nie mogę zejść pod wodę. Kilka dni jeszcze trzeba odczekać.
Wczoraj skończył się RAMADAN. Teraz 4 dni party, kilka sklepów z tej okazji pozamykali. Nikt już nie pości, można uprawiać seks z żoną i palić papierosy przed zachodem słońca. Na twarzach Arabów zagościł znowu uśmiech.
Mój kataloński friend dzisiaj wrócił do domu. Sympatyczny tydzień spędziliśmy, ale męcząca minimalność językowa towarzyszyła naszej znajomości. Troszkę nawet mi się smutno zrobiło przy pożegnaniu, ale to chyba normalne, że człowiek się przywiązuje do dobrego szybciej niż do niewygody i tortur.
Zaczynam odczuwać ogromną potrzebę porozmawiania w ojczystym języku o rzeczach o których tutaj się nie rozmawia. Egipscy kumple wychowali się w innej bajce, dużo mają do nadrobienia.
Kończę pisać po wielkim zamęcie. 16 CHińczyków chciało zanurkować na próbę tzw. intro. czekaliśmy na nich 3 godziny, 5 instruktorów, 3 spoza bazy, przygotowany sprzęt, popłoch i zamieszanie, po czym o 16.45 Chińczycy odwołali zabawę. czyżby zaczęła się wojna.

zatoka

2009-09-17T20:25:00.000+03:00

przepraszam, ale wifi tutejsze to nie wifi w domu. Prędkość i stałość łącza pozostawia wiele do życzenia. ale jestem, niemalże codziennie podłączona.
walczę wciąż z zatkaną zatoką po lewej stronie czaszki. Zatkała się, biorę jakieś proszki, krople i wciągam nosem morską wodę (takie zalecenia). Kilka dni zatem do tyłu z nurkowaniem.
Mój brazylijski kolega postanowił niestety na dobre opuścić centrum, póki co ogarniam sprawy sama. Zmieniłam też pokój na mniej luksusowy, ale za to z widokiem godnym pozazdroszczenia. Trzeba jednak kilka razy dziennie się wspinać na drugie piętro. Na tzw. tarasie powstało Japońskie getto, może mi się oczy rozejdą na boki od tego sąsiedztwa bliskiego. :)
Wieczory ostatnie spędzam z Josepem, z molassą o smaku wiśniowym naprzemiennie z jabłkowym oraz chińskim jedzeniem. Bardzo dobra restauracja obok z chińczykami, pierwsza klasa, autentyk i przyjazna cena. Dobry czas.